Republika Weimarska, jak nazywano Niemcy od 1918 roku do dojścia do władzy reżimu nazistowskiego, nie była krajem spokojnego życia, w którym można było zgromadzić wielką fortunę.

Po zakończeniu walk I wojny światowej w listopadzie 1918 r. naród niemiecki powstał, by obalić monarchię na rzecz republiki parlamentarnej.

Po jej ustanowieniu życie niemieckich (czy weimarskich) obywateli nie było łatwiejsze: brak pracy, żywności i towarów w połączeniu z hiperinflacją doprowadził do poważnych niepokojów społecznych.

Dodajmy do tego fakt, że kraj nie miał prawdziwej strategii politycznej ani przywództwa.

Co więcej, niechęć względem traktatu wersalskiego podsyciła niechęć do kapitulacji wojskowej w 1918 roku i doprowadziła do silnych nastrojów prawicowych: idealnej scenerii dla żarliwego, ambitnego, stosunkowo nieznanego podmiotu politycznego - Adolfa Hitlera.

Tak, sceneria była ustawiona, ale potrzebowała oświetlenia.

Wielki Kryzys dostarczył megawatów światła: rozpaczliwej sytuacji ubogich, zimna i głodu, pozornego dobrobytu obcokrajowców kosztem rodowitych Niemców oraz ogólnego braku linii politycznych i przemysłu w całym kraju.

Odsuwamy teraz zasłonę, aby pokazać powstanie Trzeciej Rzeszy, jak przeszła od służenia ludziom do służenia ideologii; jej okropności i upadek.

Zasiew Trzeciej Rzeszy

młody afolf hitler wśród innych żołnierzy
Kto by uwierzył, że ten skromnie wykształcony żołnierz, bez ambicji i z pełnym wąsem, próbowałby zawładnąć światem? Źródło: Visual Hunt

Hitler zdawał sobie sprawę, że warunki były odpowiednie dla zamachu stanu, ale słusznie doszedł do wniosku, że powinien on być wykonany raczej w aksamitnej rękawicy niż z pomocą żelaznego młotka.

Ta strategia była zupełnie inna niż jego nieudana próba przejęcia władzy w 1924 roku, która doprowadziła do jego uwięzienia. Więcej o tym za chwilę...

Chociaż nikt nigdy nie mógł oskarżyć tego autokratycznego przywódcy o zwracanie się do ludzi w zbyt słoodki sposób, był on ekspertem w uspokajaniu, wdrażając bardzo potrzebne programy społeczne i gospodarcze, które przyniosły krajowi czas produktywności i względnej harmonii społecznej.

W ruchu, który amerykański prezydent Roosevelt zdawał się naśladować w swoim Nowym Ładzie, proces niemieckiej stabilizacji gospodarczej przebiegał w trzech fazach:

  • Roboty publiczne: ludzie pracowali przy odbudowie kraju - szpitali, szkół i dróg
  • Przebudowa była największym motorem ekonomicznym tamtych czasów
  • Państwowa Służba Pracy, trwająca sześć miesięcy indoktrynacja ideologii Hitlera, wymagała udziału każdego młodego mężczyzny, po czym mieli zostać powołani do obowiązkowej służby wojskowej.

Za pomocą tych trzech programów Hitler sprytnie zajął się każdą przyczyną niepokojów cywilnych, w tym dumą nacjonalistyczną i gniewem spowodowanym warunkami traktatu wersalskiego... w przeciwieństwie do Napoleona, który posiadając podobne wizje wielkości i przegrał bitwę pod Waterloo.

Jego celem było uczynienie z Niemiec autarkii - narodu całkowicie zależnego od własnych zasobów i materiałów oraz obywając się bez handlu z innymi krajami.

Nie udało mu się osiągnąć tego celu, ale w innych odniósł ogromny sukces!

Nie był jednak osobą całkowicie godną zaufania.

Jako mianowany przywódca Niemieckiej Partii Robotniczej w 1923 r. próbował dokonać zamachu stanu, aby przejąć władzę na południu, w Monachium. Znany jako pucz piwiarniany, był świadkiem konfrontacji około 2000 nazistów z kordonem policji otaczającym ratusz.

W wyniku bitwy zginęło 16 nazistów, a sam Hitler został ranny. Uciekł na wieś, aby uniknąć schwytania, ale dwa dni później został złapany i oskarżony o zdradę.

Dlatego prezydent Hindenburg, mimo wszystkich swoich ognistych przemówień i żarliwej retoryki, dość niechętnie mianował go kanclerzem Niemiec - uważał, że ktoś powinien mieć oko na Hitlera, aby nowicjusz nie spróbował kolejnego zdradzieckiego posunięcia.

Ta ostrożność okazała się daremna, ponieważ wkrótce potem gabinet podpisał ustawę o pełnomocnictwach, dającą Hitlerowi uprawnienia do stanowienia prawa bez udziału Reichstagu - organu zarządzającego.

Między tą nowelizacją konstytucji weimarskiej a dekretem „O ochronie narodu i państwa”, który przekazał władzę państwową rządowi Rzeszy, czyli Hitlerowi, uzyskał on pełną i autonomiczną kontrolę nad krajem.

W 1933 roku Niemcy zgodziły się na dyktaturę.

Chociaż to nie jedyne państwo, gdzie wprowadzono ten reżim. Rewolucja rosyjska sprawiła, że w Związku Radzieckim władza została przejęta przez innego autokratycznego przywódcę...

Życie w nazistowskich Niemczech

Pomimo niejasnego niepokoju ludzie byli początkowo stosunkowo zadowoleni: po latach niepewności, trudności i konfliktów w końcu uzyskali pewną miarę bezpieczeństwa gospodarczego: prawie każdy człowiek miał pracę i było dość, jeśli nie dostatecznie dużo pożywienia.

To prawda, że ​​obywatele musieli oddać część swobód obywatelskich za taki poziom bezpieczeństwa, ale wydawało się to niewielką ceną za możliwość nakarmienia rodziny.

Szczególnie rolnicy skorzystali na polityce nazistowskiej. Ta grupa demograficzna gorąco popierała ideologię nazistowską, a ich lojalność została nagrodzona znacznym wzrostem zarobków i przywilejów.

Ci, którzy przyczynili się do działań zbrojeniowych w ramach któregokolwiek z trzech programów pracowniczych, mogli otrzymać specjalne przywileje, takie jak bilety do teatru, tanie wakacje i dalsza edukacja.

Jednak robotnikom w branżach niezbrojeniowych nie powodziło się tak dobrze: ich płace spadły, a czas pracy wzrósł.

W tym sektorze było proporcjonalnie więcej wypadków przy pracy i gdyby ktoś narzekał na warunki pracy, mógł zostać zwolniony i umieszczony na czarnej liście - wykreślony z rejestrów uprawnień do zatrudnienia.

W nazistowskiej propagandzie szczególny nacisk kładziono na zatrudnienie kobiet, nie ze względu na ich godne podziwu wyniki na linii produkcyjnej, ale dlatego, że nazistowscy przywódcy uważali, że ich wysiłki na rzecz wspierania Rzeszy powinny być ulokowane gdzie indziej...

odznaczenie krzyż matki w trzeciej rzeczy
Pracowite matki z dużą ilością dzieci mogły otrzymać Krzyż Matki. Źródło: Wikipedia

Kobiety w Trzeciej Rzeszy

Oczekiwano, że kobiety w nazistowskich Niemczech będą kręcić się wokół 3K - kinder-küche-kirche, co oznacza tyle, co dzieci, kuchnię i kościół.

Od początku reżimu pracownice były przekonywane do rezygnacji z pracy (na rzecz mężczyzn), pozostania w domu i rodzenia jak największej liczby aryjskich dzieci.

Rasa była ważnym kryterium Rzeszy Niemieckiej; w istocie kobiety były nawet zachęcane do rodzenia aryjskich dzieci członków Schutzstaffel - niesławnych strażników SS. Im więcej tym lepiej! Szczególnie płodne kobiety mogły zakwalifikować się do specjalnego wyróżnienia, takiego jak Krzyż Matki.

Kobiety w ogóle nie miały zachwycać: żadnego makijażu, wyszukanych fryzur, a już na pewno żadnych stylowych ubrań.

W przeciwieństwie do atrakcyjności Evy Braun, proklamowana idealna Niemka nie powinna zachowywać szczupłej sylwetki: uważano, że szczupłe kobiety mają więcej komplikacji podczas porodu - czego należy za wszelką cenę unikać.

Podobnie, od żadnej kobiety nie oczekiwano żadnej sprawności intelektualnej poza wkładem w edukację swoich dzieci - a przy tym tylko ich edukacji społecznej, po linii partyjnej.

Jednak gdy potrzeba było więcej rąk - w sile roboczej i wojsku, kobiety znów były witane na hali produkcyjnej i na oddziałach szpitalnych (jako pielęgniarki, a nie lekarki).

Oczekiwano, że wszystkie dzieci pójdą do szkoły, gdy tylko będą w odpowiednim wieku, w celu uzyskania wykształcenia akademickiego, a także oparcia się na  solidnych zasadach ideologicznych.

Ta edukacja została wzmocniona, gdy dołączali do grup Hitlerjugend.

Jak wypadają nazistowskie Niemcy na tle walki o niepodległość amerykańskich kolonistów?

młodzież hitlerjugend
Chłopcy w mundurkach Hitlerjugend. Źródło: Visual Hunt

Dorastanie w hitlerowskich Niemczech

Dzieci prawdziwej niemieckiej krwi były skarbem narodowym i ogólnie dobrze traktowane: dużo pożywnego jedzenia i zorganizowanych zajęć; indoktrynacja wierzeń faszystowskich rozpoczynała się we wczesnym wieku dla przyszłości Rzeszy.

Dla porównania, dzieci z innych grup etnicznych cierpiały: złe warunki życia, skromne racje żywnościowe i segregacja, nawet we wczesnych dniach nazizmu.

Czystość rasowa nabrała złowrogiego podwójnego znaczenia.

Niepełnosprawne dzieci, niezależnie od tego, czy aryjskie, czy inne etnicznie, były pierwszymi celami programu eugenicznego Hitlera - w końcu jak można pochwalić się rasą panów, skoro niektóre okazy były wadliwe?

Niedługo potem włączył do tego dekretu niepełnosprawnych dorosłych, nazywając ich program eksterminacji Akcją T4.

Ale dopóki ktoś był w dobrej formie i był Aryjczykiem, nie miał się czym martwić, pod warunkiem, że przypisywano go narodowemu socjalizmowi.

Młodzież nie miała wielkiego wyboru, jeśli chodzi o pobór do grup Hitlerjugend; to była propozycja dołączenia na takiej zasadzie, że w przypadku odmowy, rodzina cierpiała.

W 1936 r. członkostwo było obowiązkowe, a trzy lata później 90% wszystkich dzieci w wieku 10 lat i starszych nosiło mundurki.

Zadania i zajęcia różniły się między chłopcami, których szkolono na żołnierzy, a dziewczętami, które uczono tylko prowadzenia domu.

Nawet ich program szkolny został zmieniony, aby odzwierciedlić priorytety Rzeszy:

  • Na lekcjach biologii wpajano ideę niższości innych ras, w oparciu o eugenikę
  • Historia obejmowała dogłębne badania odnośnie dojścia do władzy Führera
  • Obniżono znaczenie matematyki i chemii
  • Sesje mające na celu utrzymanie sprawności fizycznej stały się codziennością
  • Wszyscy nauczyciele musieli być członkami partii nazistowskiej

Krótko mówiąc, wszędzie, gdzie tylko odwracały się aryjskie dzieci, na siłę karmiono je ideą narodowego socjalizmu.

Ponieważ cała ludność niemiecka drżała pod autorytarnymi rządami, nadszedł czas, aby oczyścić kraj z różnorodności rasowej i religii niechętnych sprawie nazistowskiej.

W jednej godnej uwagi sprzeczce z przywódcami religijnymi, pragnienie Hitlera, aby zakazać Starego Testamentu ze względu na jego żydowskie korzenie, doprowadziło do wysłania do obozów koncentracyjnych ponad 800 pastorów innych wierzeń.

Noc kryształowa i te obozy zagłady to najbardziej rozpoznawalne symbole II wojny światowej.

Nigdy nie wolno nam zapomnieć, jak na długo przed Nocą kryształową i próbą ludobójstwa ludzi, wysiłki jednej osoby w celu zniszczenia całej rasy, postępowych ideałów, wolności myśli i wolności obywatelskiej zaczęły się na długo przed tym, jak te okrucieństwa eksplodowały zarażając świadomość niemal całej populacji w kraju.

Nie ukradkiem ani podstępem, ale na oczach prawodawców i obywateli: to może być najbardziej niepokojący aspekt nazistowskich Niemiec.

Ale to tylko jedno z ważnych historycznych wydarzeń na skalę światową, które zmieniły klimat gospodarczy i polityczny...

Potrzebujesz nauczyciela z przedmiotu: Historia ?

Oceń czy nasz artykuł był pomocny 😊

5,00/5 - 1 głos(y)
Loading...

Joanna

Jestem zabawną i bezpośrednią osobą. Uwielbiam relaksować się czytając książki lub spędzając czas z przyjaciółmi. Tłumacz języka angielskiego, z ambicjami do nauki kolejnych czterech języków obcych.