Ogólnie mówiąc, kiedy ludzie napotykają niechlujstwo, zwykle nie myślą o nim zbyt dobrze. Mogą nawet pomyśleć: „Nie ma mowy, żeby taka niechlujna, chaotyczna, zdezorganizowana osoba mogła kiedykolwiek coś osiągnąć!”.

Z drugiej strony... co powiedział Einstein o zagraconym biurku w porównaniu z pustym biurkiem? Na wypadek gdybyś potrzebował przypomnienia, brzmiało to:

Jeśli zagracone biurko jest oznaką zagraconego umysłu, czym jest puste biurko?

Według jednego z naukowców, Sir Alexander Fleming był notorycznie niechlujny. Według pana Alisona, badacza, o którym mowa, doktor chciał zbadać wzrost bakterii na przygotowanych płytach hodowlanych. Nie spodziewał się jednak, że wzrost, którego ani nie planował, ani nie uprawiał zostanie wykorzystany w badaniach. Krótko mówiąc, dr Fleming nie był schludnym badaczem.

Powinniśmy mu za to podziękować!

Gdyby nie niehigieniczne - niemal niedbałe praktyki Aleksandra Fleminga, mógłby nie odkryć tajemniczej kultury bakterii, rosnącej na szalce po powrocie z wakacji. Mógł zignorować to co zaszło, a my nadal leczylibyśmy infekcje pęcherza tabletkami zawierającymi siarkę.

Patrząc na to w ten sposób, możemy powiedzieć, że Alexander udowodnił teorię Einsteina o bałaganie i pustce.

Możliwe, że Alexander miał tak wiele na głowie, że nie przejmował się błahymi sprawami, takimi jak utrzymywanie czystości w miejscu pracy. A może dlatego, że jego badania kręciły się wokół kolonii bakteryjnych i ich wzrostowi, chciał po prostu dać swojemu przedmiotowi do nauki jak najwięcej miejsca.

Nie dowiemy się, dopóki nie przyjrzymy się jego życiu i czynom.

Dostępni najlepsi nauczyciele z: Chemia
1-sza lekcja za darmo!
Julia
5
5 (4 oceny)
Julia
zł70
/h
1-sza lekcja za darmo!
Robert
5
5 (9 oceny)
Robert
zł35
/h
1-sza lekcja za darmo!
Karolina
5
5 (8 oceny)
Karolina
zł40
/h
1-sza lekcja za darmo!
Patryk
5
5 (16 oceny)
Patryk
zł50
/h
1-sza lekcja za darmo!
Kaja noworzyń
5
5 (2 oceny)
Kaja noworzyń
zł40
/h
1-sza lekcja za darmo!
Klaudia
5
5 (10 oceny)
Klaudia
zł60
/h
1-sza lekcja za darmo!
Anna
5
5 (7 oceny)
Anna
zł45
/h
1-sza lekcja za darmo!
Jakub
5
5 (10 oceny)
Jakub
zł50
/h
1-sza lekcja za darmo!
Julia
5
5 (4 oceny)
Julia
zł70
/h
1-sza lekcja za darmo!
Robert
5
5 (9 oceny)
Robert
zł35
/h
1-sza lekcja za darmo!
Karolina
5
5 (8 oceny)
Karolina
zł40
/h
1-sza lekcja za darmo!
Patryk
5
5 (16 oceny)
Patryk
zł50
/h
1-sza lekcja za darmo!
Kaja noworzyń
5
5 (2 oceny)
Kaja noworzyń
zł40
/h
1-sza lekcja za darmo!
Klaudia
5
5 (10 oceny)
Klaudia
zł60
/h
1-sza lekcja za darmo!
Anna
5
5 (7 oceny)
Anna
zł45
/h
1-sza lekcja za darmo!
Jakub
5
5 (10 oceny)
Jakub
zł50
/h
1-sza lekcje za darmo>

Alexander Fleming: profil naukowca

Alexander urodził się 6 sierpnia 1881 roku na farmie w Ayrshire w Szkocji. Jego ojciec był już w podeszłym wieku, kiedy na świat przyszedł mały Aleksander; zmarł, gdy chłopiec miał zaledwie siedem lat.

W pewnym sensie ta strata pozbawiła młodego Aleksandra kierunku.

Farma i zielone pole.
Alexander Fleming urodził się na farmie Lochfield niedaleko Darvil. | źródło: Pixabay - Nick Stafford

Zazwyczaj w tamtych czasach ojciec doradzał synowi odpowiednią ścieżkę kariery. Bez takich wskazówek Aleksander prawdopodobnie pozostawał otwarty na możliwości związane ze swoją przyszłością, ponieważ nie miał na myśli konkretnej kariery.

Oprócz braku ojcowskiej kontroli, pieniądze mogły być problemem - ich brak mocno ograniczał perspektywy. Na szczęście młodzieniec zdobył dwuletnie stypendium w Kilmarnock Academy, której rygorystyczny materiał kursowy przygotował młodzieńca do edukacji na Uniwersytecie Westminster.

Uwaga: w czasie, gdy na niego uczęszczał, ten uniwersytet był zarejestrowany jako Royal Polytechnic Institution.

Po ukończeniu studiów podjął pracę w biurze spedycyjnym. Jego szczęście się odmieniło, gdy po śmierci wuja odziedziczył pewną sumę pieniędzy. Jego starszy brat, wypełniając rolę, jaką powinien pełnić ojciec, poradził mu, aby zainwestował w siebie i swoją przyszłość, wybierając studiowanie medycyny.

Mając zaledwie 22 lata, z których cztery spędził w żegludze, Alexander Fleming ponownie objął stanowisko akademickie, tym razem w Saint Mary's w Paddington. Po trzech latach nauki wrócił z tytułem licencjata medycyny.

Tak mogła skończyć się historia Alexandra, gdyby nie jego zaciągnięcie do Ochotniczych Sił Szkockiego Pułku Londynu (London Scottish Regiment Volunteer Force).

Fleming był szeregowym Pułku przez cały czas spędzony w Saint Mary's, był też członkiem szkolnego klubu strzeleckiego. Kapitan klubu, nie znosząc utraty wykwalifikowanego członka zespołu, zasugerował Flemingowi pozostanie na kampusie.

Sir Almroth Wright, pracujący tam bakteriolog, potrzebował asystenta. Fleming pracował u boku tego pioniera immunologii i terapii szczepionkowej, zdobywając tytuł Bachelor of Science.

Następnie wykładał w Saint Mary's do 1914 roku, kiedy poszedł walczyć w I wojnie światowej.

Jak Louis Pasteur, który był pionierem szczepionki, Alexander Fleming nie miał określonej ścieżki kariery. Obaj mężczyźni znaleźli się w świecie badań i odkryć przez przypadek.

Wczesne odkrycia doktora Fleminga

W czasie wojny dr Fleming i jego współpracownicy operowali w szpitalach bitewnych we Francji. Zauważył wtedy, że leczenie antyseptyczne wyrządza więcej szkody niż pożytku, dochodząc do wniosku, że posocznica rozpoczęła się, ponieważ bakterie, które ją wywołały, znajdowały się zbyt głęboko w ciele pacjentów, aby powierzchniowe roztwory do niej dotarły.

Zauważył również, że środki antyseptyczne zabijały pożyteczne bakterie na powierzchni ran, które mogły zneutralizować toksyczne organizmy.

Fleming szczegółowo opisał swoje eksperymenty i wnioski w artykule dla czasopisma medycznego The Lancet. Chociaż znalazł silne wsparcie u swojego mentora, Sir Wrighta, jego teza została w większości zignorowana przez grono medyków bojowych, którzy nadal leczyli rany swoich pacjentów środkami antyseptycznymi - nawet jeśli to pogarszało ich stan.

Po zakończeniu wojny wrócił do Saint Mary, chcąc się skupić się na wzroście bakterii i sposobach ich okiełznania. Tutaj jego bałaganiarstwo przyniosło korzyści.

Alexander Fleming w laboratorium.
Sir Fleming był znany ze swojego bałaganu w laboratorium. | źródło: Visualhunt - NavyMedicine

Fleming często znajdował swoje płytki hodowlane skażone bakteriami przenoszonymi drogą powietrzną. Pewnego dnia przetarł nos i wytarł śluz na takim talerzu. Wkrótce zabójczy pierścień pojawił się wokół śluzu, wskazując, że bakterie znajdujące się najbliżej pobranego materiału zneutralizowały wzrost bakterii.

Powtórzył eksperyment z bakteriami zawieszonymi w żółtym roztworze, uzyskując niemal natychmiastowe rezultaty. Kilka minut po dodaniu śluzu zabarwiony roztwór stał się klarowny, ponownie udowadniając, że organizm ludzki produkuje środki przeciwbakteryjne. Następnie zbadał różne płyny ustrojowe: krew, łzy, ropę żółciową i nasienie; testował również białko jaja.

Ponownie, środowisko medyczne nie wykazało zainteresowania jego odkryciem.

Maria Skłodowska-Curie, chemiczka, która odkrył również rad i polon na swój sposób również przypadkowo natknęła się na swoje odkrycia...

Odkrycie penicyliny

Pomimo braku zainteresowania jego odkryciami (i bałaganu w laboratorium) dr Fleming był znany jako genialny bakteriolog. Nikogo nie zaskoczyło, że po tym ja Joseph Warwick Bigger zaprzestał badań nad Staphylococcus aureus, bakterią wywołującą infekcję gronkowcowem, Fleming podjął się dalszych badań.

Badania były niezwykle ważne, ponieważ, jak odkrył dr Bigger, ta bakteria mogła się rozwijać w kilka różnych szczepów.

Przed wyjazdem na wakacje z rodziną dr Fleming wprowadził tę bakterię na kilka płytek hodowlanych i zostawił na swoim stole. Po powrocie zauważył, że jedna z szalek była opanowany przez grzyba a co ważniejsze, bakterie w pobliżu tego grzyba były martwe.

Co ciekawe, kolonie bakterii dalej od grzyba nadal się rozwijały. To skłoniło Alexandra do słynnego stwierdzenia „To zabawne!”.

Po pokazaniu tego dziwnego zanieczyszczenia byłemu asystentowi, zobaczył podobieństwo między swoimi eksperymentami ze śluzem a tym, jak zachowywał się ten nowy grzyb. Dalsze badania ujawniły, że pleśń należała do gatunku Penicillium genus i że działa przeciwko bakteriom wywołującym zapalenie płuc, błonicę i szkarlatynę, ale nie tyfus.

Na nieszczęście dla niego ta pleśń zwalczała bakterie Gram-dodatnie; a on szukał takiej, która ma wpływ na bakterie Gram-ujemne. Jednak w 1929 roku wygłosił na ten temat referat w Medical Research Club. Co zaskakujące, jego odkrycie nie wzbudziło żadnego zainteresowania fali w środowisku medycznym.

Nikt mu nie uwierzył, kiedy przedstawił swoje ustalenia w 1936 r., a także w wydaniu British Medical Journal z 1941 r. poinformował czytelników, że jego odkrycie nie zostało uznane za ważne.

Czy wiesz, że dr Fleming i Rosalind Franklin, pani naukowiec, która odkryła DNA mają ze sobą coś wspólnego? Oboje byli początkowo lekceważeni w swojej pracy.

Nagroda Nobla Alexandra Fleminga.
Kolekcja nagród Sir Alexandra Fleminga, w tym jego Nagroda Nobla, jest prezentowana w Muzeum Szkocji. | źródło: Visualhunt - mgrhode1

Nagrody i wyróżnienia

W przeciwieństwie do Josepha Priestleya chemika, który odkrył tlen oraz inne gazy i wywołał zamieszki, po których musiał uciekać z rodzinnego kraju, dzieło Aleksandra Fleminga zostało dobrze przyjęte, nawet jeśli na początku nikt nie widział w nim pożytku.

Doktor Fleming dalej udoskonalał metody produkcji penicyliny. Po opublikowaniu artykułu na temat skuteczności penicyliny australijski farmakolog Howard Florey i niemiecki biochemik Ernst Chain rozpoczęli badania nad sposobem masowej produkcji tego bardzo niedocenianego antybiotyku.

Chain, Florey i Fleming w roku 1945 podzieli się Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny za swoją pracę.

Inne nagrody i wyróżnienia przyznane Sir Flemingowi obejmują:

  • Krzyż Wielki Legii Honorowej nadany przez rząd francuski,
  • Krzyż Wielki Orderu Feniksa nadany przez rząd grecki,
  • Krzyż Wielki Orderu Alfonsa X Mądrego nadany przez rząd hiszpański,
  • Odznaczenie przez króla Jerzego VI,
  • Medal za zasługi przyznany przez Stany Zjednoczone,
  • Cameron Prize for Therapeutics of the University of Edinburgh (wspólnie z Floreyem),
  • ulice, stacje metra i place na całym świecie nazwane są jego imieniem,
  • posągi, przede wszystkim przy arenie walk byków w Madrycie.

Możesz się zastanawiać, jak to wszystko się stało, kiedy odkrycia doktora były przez większość czasu ignorowane.

Jeden z przyjaciół jego brata nabawił się zapalenia opon mózgowych. Żadne ze standardowych zabiegów nie przyniosło mu żadnej ulgi, więc dr Fleming poprosił doktora Floreya o przesłanie mu próbki oczyszczonej penicyliny. W dramatyczny sposób pacjent w pełni wyzdrowiał w ciągu tygodnia. Jak zwykle dr Fleming opublikował wydarzenie w The Lancet.

Stało się to w 1943 roku. Szalała II wojna światowa i rozpaczliwie potrzebowano nowych leków zwalczających infekcje wywołane ranami żołnierzy.

Stworzono komitet penicylinowy, który obejmował producentów komercyjnych i sojuszników wojennych Wielkiej Brytanii. Uruchomili amerykańską maszynę produkcyjną i wkrótce wyprodukowano znaczny zapas leku; wystarczyło, by wyleczyć każdego żołnierza aliantów.

Bez wiedzy i zgody Sir Fleminga amerykańscy producenci opatentowali produkcję penicyliny. „Odkryłem penicylinę i dałem ją światu dla dobra człowieka! Dlaczego obcy kraj miałby na tym zarabiać?" lamentował Fleming.

Pomimo, że inni czerpali zyski z jego wysiłków, odkrycie uratowało niezliczone życie i zrewolucjonizowało współczesną medycynę. W karmicznym obrocie sytuacji, to jego nazwisko jest znane na całym świecie, a nie tych, którzy zbudowali fortunę na jego ciężkiej pracy.

Teraz dowiedz się o innych sławnych chemikach i ich odkryciach.

Potrzebujesz nauczyciela z przedmiotu: Chemia ?

Oceń czy nasz artykuł był pomocny 😊

5,00/5 - 1 głos(y)
Loading...

Marta

Pozytywnie zakręcona idealistka. Straszna psiara i wielbicielka gier planszowych. Fascynatka lingwistyki, kreatywnego myślenia i samorozwoju.