Akademia Mistrzów Michał Mroczek. UMFC. Harmonia, KS, Jazz, Analiza, Formy, Historia Muz. Uczę dzieci, młodzież i osoby dorosłe na wszystkich poziomach zaawansowania.

Wywiad z nauczycielem Michał 📝

• Kiedy po raz pierwszy rozwinąłeś pasję do muzyki i swojego ulubionego instrumentu?

  Moja przygoda z muzyką zaczęła się już w podstawówce. Najpierw był fortepian — instrument, który zafascynował mnie od pierwszych dźwięków. Potem przyszła szkoła muzyczna i coraz głębsze zanurzenie w świat harmonii, kształcenia słuchu i analizowania tego, co naprawdę dzieje się w muzyce. Z czasem doszła też ogromna miłość do jazzu. Ta droga naturalnie doprowadziła mnie do studiów muzycznych, gdzie mogłem już w pełni rozwijać swoją pasję.

• Czy jest jakiś rodzaj muzyki, lub konkretny artysta, którego na okrągło słuchasz i zawsze z tą samą przyjemnością?

  Zdecydowanie jazz — szczególnie twórczość pianistów jazzowych. Brad Mehldau to artysta, do którego wracam najczęściej, bo w jego muzyce za każdym razem można odkryć nowe warstwy. Oprócz jazzu słucham współczesnej muzyki klasycznej, muzyki orkiestrowej i ambitnych kompozycji, które poszerzają muzyczny język.

• Opowiedz nam o najtrudniejszych, lub o najbardziej fascynujących zajęciach, które odbyłeś.

  Ogromną frajdę zawsze sprawia mi analiza współczesnych utworów — tych, które na pierwszy rzut oka wydają się „nie do rozgryzienia”. Łączenie teorii, struktury i brzmienia to dla mnie prawdziwa intelektualna przygoda. Jednocześnie każda lekcja, niezależnie od poziomu, wnosi coś nowego. Każdy uczeń inaczej myśli i inaczej słyszy — a to sprawia, że nigdy nie ma dwóch identycznych zajęć.

• Według Ciebie, gra na jakim instrumencie jest najbardziej skomplikowana, i dlaczego?

  Uważam, że każdy instrument ma w sobie coś wyjątkowego. Każdy jest ważny, każdy ma swoją duszę i każdy potrafi opowiedzieć historię w inny sposób. Nie ma więc instrumentu „najtrudniejszego” — są tylko różne drogi, różne techniki i różne światy brzmienia.

• Jaki jest Twój klucz do sukcesu?

  Konsekwencja, ciekawość i cierpliwość oraz pełen profesjonalizm. Jeśli coś robimy, to na 100%, a nie na 99%. Tylko wtedy można naprawdę iść do przodu — w muzyce i w życiu.

• Wymień trzech muzyków, z którymi marzysz się spotkać (mogą być także postacie z przeszłości). Wyjaśnij dlaczego.

  - Johann Sebastian Bach — by móc zobaczyć, jak tworzył tak logiczne, a jednocześnie emocjonalne struktury.
  
  - Claude Debussy — za niezwykłe malowanie dźwiękiem i rewolucyjne podejście do harmonii.
  
  - Herbie Hancock — za ogromną kreatywność, otwartość i umiejętność łączenia tradycji z nowoczesnością.

• Może jakaś anegdota związana z muzyką, lub dniami spędzonymi w szkole muzycznej?

  Gdy zaczynałem naukę kształcenia słuchu, nauczycielka zadała nam do przygotowania śpiewanie fragmentu solfeżem. Ja, nie do końca rozumiejąc jeszcze, „o co chodzi”, nauczyłem się… śpiewać cały utwór z tekstem. Weszła lekcja, wszyscy zaczęli solmizować, a ja wyjechałem pełnym tekstem jak na konkursie wokalnym. Do dziś wspominam to jako jedną z najbardziej zabawnych, ale i symbolicznych sytuacji — bo pokazuje, że w muzyce zawsze znajdę własną drogę, nawet jeśli czasem trochę pokrętną.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem Muzyki?

  To, że potrafię połączyć wymagania z indywidualnym podejściem. Każdemu tłumaczę tak, jak tego potrzebuje — bez schematów i bez sztampy. Łączę teorię z praktyką, bo wierzę, że muzyki nie da się zrozumieć „na sucho”. Widzę potencjał w każdym uczniu, a nauczanie traktuję nie jako obowiązek, ale jako misję. Dzięki temu moi uczniowie osiągają więcej, niż sami się spodziewają.