Jestem Native speakerem języka niemieckiego(C2), jak i absolwentem studiów germanistycznych, który ma szczególne zamiłowanie do literatury pięknej i w gimnazjum został laureatem z języka niemieckiego

Wywiad z nauczycielem Mariusz 📝

• Czy mówisz płynnie w tym języku ze względu na swoje pochodzenie lub na przykład dlatego, że ktoś zainspirował Cię do nauki?

  Znam język polski, bo moi rodzice są Polakami. Urodzili się w Polsce i tam dorastali. Ponadto można stwierdzić też, że język polski jest moim pierwszym językiem, bo w tym języku wypowiadałem swoje pierwsze słowa i w tym języku wypowiadałem swoje pierwsze zdania. Niemieckiego natomiast się nauczyłem dlatego, bo moi rodzice się zdecydowali na wyjazd do Niemiec, nim ja się urodziłem i to zadecydowało o tym, że się urodziłem w Niemczech i tam też się nauczyłem tego języka niemieckiego. Począwszy od tego, że chodziłem do przedszkola w Niemczech i skończywszy na tym, że chodziłem do szkoły aż do szóstej klasy w tym kraju. Niemniej skończywszy nie oznacza, że na tym etapie się zakończyła moja przygoda z tym językiem, bo nadal żyłem i żyję w tej niemieckiej kulturze, czy to oglądając filmiki na youtubie, słuchając niemieckiej muzyki lub czytając niemiecką literaturę. Swoje zainteresowanie do literatury też o tyle poszerzyłem, że piszę wiersze w języku niemieckim. Warto też zwrócić na to uwagę, że poszedłem na studia germanistyczne i z nauczaniem języka niemieckiego planuję wiązać swoją przyszłość. Tym samym uwzględniając moje poprzednie zdania, myślę, że niewątpliwie można uznać, że zarówno język polski, jak i niemiecki są silną częścią mojej tożsamości.

• Czy możesz przytoczyć żywą lub fikcyjną postać, którą uważasz za symbolicznego przedstawiciela kultury tego języka?

  Myślę, że nie ma jednego przedstawiciela tej kultury lub tego języka, bo każdy pisarz lub artysta przedstawia ten sam świat z jego indywidualnej i wyjątkowej perspektywy. Tym samym sądzę, że każda osoba należąca do tego narodu jest częścią tego świata i tej kultury i każdy częściowo tworzy kulturę i język. Co prawda istnieją zapewne duże różnice między indywidualnymi jednostkami. Niemiej uważam, że to jest piękne.
  Odzwierciedlenie tego odnajdziemy zapewne też w sztuce, ale nie tylko w niej. Niemniej tylko sztuka wydaje się dawać nam możliwość, żeby dostrzec nowe perspektywy innych osób lub przedstawić swój wewnętrzny świat emocjonalny. Pomimo tych wszystkich czynników pozwolę sobie przytoczyć przykład pisarza Goethego, którego kreatywne słowotwórstwo jest czymś, co ładnie ukazuje naturę tego języka. Mam tu na myśli to, że w niemieckim często się łączy parę słów ze sobą, tworząc z tego jedno słowo. Z jego utworzonych słów mi się podoba szczególnie słowo "Knabenmorgenblütenträume", które zostało przez niego wykorzystane w wierszu "Prometuesz". Zostawię to słowo bez wyjaśnienia, żeby wzbudzić zainteresowanie tym słowem.

• Czy istnieje słowo, fraza lub powiedzenie, które szczególnie lubisz?

  Skoro już wcześniej wspomniałem o słowie utworzonym przez Goethego, to pozwolę sobie jeszcze przytoczyć jego cytat, który mi się spodobał " Wo viel Licht ist, ist auch viel Schatten". To oznacza, że tam gdzie jest dużo światła, to tam też jest też duży cień. Myślę, że to głęboki cytat, bo można sobie zadać pytanie, czy cień jest zły. Niby tak, bo ciemność i kolor czarny jest w naszej kulturze negatywnie postrzegany, jednakowoż paradoksalnie w słoneczny dzień znajdujemy wytchnienie w miejscu gdzie jest cień. Sądzę, że to jest piękny cytat, który da się interpretować na wiele sposobów.

• Dlaczego mówienie w tym języku, ma dla Ciebie znaczenie?

  Myślę, że jest to o tyle ważne, bo każdy język jest częścią naszej tożsamości i tracąc jakiś język, byśmy stracili część naszego świata lub część naszej tożsamości. A każdy język wydaje się
  poszerzać nasze perspektywy i horozonty.

• Jaka jest główna trudność w nauce tego języka, i co może pomóc w procesie uczenia się?

  Różne można napotykać trudności. Zależy to od ucznia, ale co często wydaje się być problemem u uczniów, których pierwszym językiem jest polski, to to, że nie dodają rodzajników przed rzeczownikami. Na szczęście jest to problemem, którego można się łatwo pozbyć. Co jest natomiast zdecydowanie trudniejsze, to realizowanie samogłosek (ü,ö,ä). Żeby poradzić sobie z tą trudnością trzeba przede wszystkim mieć świadomość, że polskojęzyczny uczeń może mieć z tym trudności i nawet nie słyszeć różnicy, między swoją realizacją tej głoski a realizacją tej głoski przez rodowitych Niemców. Istnieje też wiele innych trudności, ale główną zasadą powinna być wytrwałość i powtarzalność przy nauce, tak aby sobie poradzić z trudnościami.

• Może jakaś anegdotka/ciekawostka związana z tym językiem?

  Już wcześniej wspominałem o tym, że w niemieckim powstają słowa z wielu wyrazów i takim słowem jest na przykład "Grundstücksverkehrsgenehmigungszuständigkeitsübertragungsverordnung". Natomiast takie słowa to rzadkość i na szczęście można każde słowo rozgryźć czytając każde słowo pojedynczo. Jak na przykład w słowie " Staubsauger", składające się ze słów "Staub" i "saugen". Warto też wspomnieć o słowach, które istnieją tylko w języku niemieckim. Do tego grona należy między innymi słowo "Fernweh", to tak zwana chęć i tęsknota za tym, żeby doświadczać nowe przygody i podróżować

• W jaki sposób podróże pomogły Ci ulepszyć umiejętności językowe?

  O ile jeszcze mój poziom języka niemieckiego stale się polepsza, odkąd mieszkam w Polsce, to myślę, że przeprowadzka do polski pozwoliła mi opanować język polski w dużo większym stopniu. Bo poziom, na którym znajdowałem się, kiedy mieszkałem w Niemczech był zadowalający, ale duże problemy z pisownią i gramatyką było czymś, co dawało się we znaki. Pomimo tego sądzę, że radziłem sobie z polskim lepiej niż wiele innych Polaków za granicą.Jednocześnie mój poziom, nie był poziomem, który by mnie mógł w pełni zadowalać i by mnie zadowalał z perspektywy dzisiejszego dnia. Tym samym nadal dążę do tego, żeby udoskonalać swoje kompetencje językowe w obu językach, tak abym mógł stwierdzić w przyszłości, że w przeszłości miałem mniejsze kompetencje językowe.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Myślę, że jestem Super Nauczycielem Językowym, bo mam indywidualne podejście do ucznia. Staram się dopasować materiały tak pod ucznia, żeby uczeń był zadowolony. Tym samym staram się przy doborze materiałów brać pod uwagę osobowość ucznia. W moich oczach wydaje się być to zupełne inne podejście niż to, które niestety jest kultywowane przez wiele dekad w szkołach. Natomiast jest też zrozumiałe, że indywidualne lekcje pozwalają uwzględnić w pełni drugą osobę. Ponadto myślę, że cechuje mnie spora cierpliwość, krytyczność wobec samego siebie i mocne zainteresowanie tym, co mój uczeń ma do powiedzenia. Niewątpliwie można też stwierdzić, że mam spore kompetencje językowe i wiedza nabyta na studiach również mi się przydaje, ale myślę, że to wszystko by nie było możliwe, gdyby nie moja kreatywność przy układaniu lekcji, cierpliwość, moja otwarta głowa na nowe pomysły, stała próba posiadania coraz większej wiedzy i podejście do ludzi, jak i chęć zrozumienia pojedynczej jednostki.