Producent muzyczny, DJ oraz realizator dźwięku chętnie poprowadzi przez proces tworzenia utworu lub miksu, podzieli się pasją do nagrywania dźwięków- wszystkie poziomy, efektywna forma nauki!

Wywiad z nauczycielem Kostek 📝

• Kiedy po raz pierwszy rozwinąłeś/ęłaś pasję do muzyki i swojego ulubionego instrumentu?

  Miałem 16 lat, w głowie totalny chaos, a na horyzoncie życiowy zakręt, z którego mogłem nie wyjść na prostą. Saksofon stał się moim wentylem bezpieczeństwa i dosłownie uratował mi życie.

• Czy jest jakiś rodzaj muzyki, lub konkretny artysta, którego na okrągło słuchasz i zawsze z tą samą przyjemnością?

  Carbon Based Lifeforms. Ich muzyka to nie jest zwykłe słuchanie, a pełnoprawny soundtrack do mojego życia. Niezależnie od tego, czy jadę autem w środku nocy, pracuję, czy po prostu muszę odciąć się od szumu informacyjnego - oni tworzą na to wszystko przestrzeń.

• Opowiedz nam o najtrudniejszych, lub o najbardziej fascynujących zajęciach, które odbyłeś.

  Proces tworzenia wygląda tak, że wszystko zaczyna się w głowie, a każdy w głowie co innego. Najważniejszą rzeczą, którą osiągamy na zajęciach jest odblokowanie tego potencjału - co u każdego człowieka będzie wyglądać inaczej. To sprawia, że każde zajęcia będą równie trudne, jak i fascynujące.

• Według Ciebie, gra na jakim instrumencie jest najbardziej skomplikowana, i dlaczego?

  To zależy, jak na to spojrzysz. Pod kątem czystej, koordynacji ruchowej – akordeon. Musisz jednocześnie kontrolować miech, lewą ręką tłuc basy i akordy na guzikach, a prawą prowadzić melodię na klawiaturze. Twój mózg musi działać jak cztery niezależne procesory i to wszystko na pamięci mięśniowej, bo nie widzisz instrumentu. Z kolei pod kątem czystej, bezwzględnej techniki wydobycia dźwięku - obój. Ten instrument nie wybacza niczego- ma podwójne stroiki w ustniku - więc samo wydobycie czystego dźwięku to miesiące ćwiczeń mięśni twarzy i ust, a fizyczny opór powietrza sprawia, że po godzinie grania masz wrażenie, że zaraz eksploduje Ci czaszka.

• Jaki jest Twój klucz do sukcesu?

  Regularność, regularność i jeszcze raz regularność. Możesz mieć talent, nawet być geniuszem, ale jeśli podejdziesz do klawiatury raz na rok, to nic z tego nie będzie. Kluczem jest żelazna zasada małych kroków - lepiej ćwiczyć codziennie po 25 minut z pełnym skupieniem, niż raz czy dwa w miesiącu przez 4 godziny katować te same techniki.
  
  Może to niezbyt sexy - ale sukces buduje się w nudne, powtarzalne dni.

• Wymień trzech muzyków, z którymi marzysz się spotkać (mogą być także postacie z przeszłości). Wyjaśnij dlaczego.

  Daniel Vadestrid - chciałbym wbić do jego studia w Göteborgu, odpalić coś konkretnego i zobaczyć na żywo jego workflow. Chcę wyciągnąć od niego tajemnicęjak wyłącznie za pomocą analogowych syntezatorów i warstw brzmieniowych, potrafi przejąć całkowitą kontrolę nad ludzkim układem nerwowym.
  
  Jimi Hendrix - żeby poczuć na własnej skórze tę czystą, dziką, zwierzęcą energię, której dzisiejszej ugrzecznionej muzyce tak potwornie brakuje. Facet miał głęboko w nosie wszelkie zasady i poprawność - grał zębami, podpalał gitarę i był przy tym absolutnym, pierwotnym bóstwem. Chciałbym zobaczyć kogoś, kto po prostu staje się jednością ze swoim instrumentem. Chciałbym być na takiej imprezie, na której byłby Hendrix.
  
  Rick Rubin- absolutny guru produkcji, który wygląda jak bezdomny mnich, a wyprodukował wszystko: od Slayera po Johnny'ego Casha. Gość nie zna się na nutach, a potrafi zredukować utwór do jego najczystszej, najbardziej pierwotnej esencji. Chciałbym zobaczyć ile rzeczy w obecnej wiedzy o produkcji muzyki to tylko mity, powtarzane po setki razy - a co sprawdza się tak na prawdę.

• Może jakaś anegdota związana z muzyką, lub dniami spędzonymi w szkole muzycznej?

  Robiłem kiedyś miks koncertowy dla pewnego lokalnego zespołu, którego wokalista uważał się za bóstwo estrady. Przed wyjściem na scenę, z miną absolutnego wizjonera, rzucił mi przez ramię coś w stylu " Stary, zrób mi taki pogłos, żeby mój głos brzmiał jak aksamit rzucony na marmur"
  
  Kiwnąłem głową ze zrozumieniem, przesunęłem suwak, który w tym ustawieniu nic nie robił i zostawiłem.
  
  Wokalista wyszedł, zaśpiewał swój numer i uniósł kciuk w moją stronę i powiedział "Dokładnie o to chodziło. Ty to masz ucho do barwy!"
  
  To była najlepsza (i najbardziej bezczelna) lekcja o efekcie placebo w audio. Czasami najlepszym procesorem dźwięku, jakiego może użyć realizator, jest po prostu pewne siebie skinienie głową.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem Muzyki?

  To, że nie produkuję kolejnych trybików w maszynie showbiznesu.
  
  Muzyka zmienia życie i może je komuś uratować - czy to osobie, która podłapie pasję, czy to słuchaczowi, który usłyszy muzykę tej osoby.
  
  Zależy mi najbardziej, żeby otwierać ludziom głowy.
  
  Dla mnie nie ma zasad, są tylko kierunkowskazy i od Ciebie będzie zależeć jaka dokładnie będzie Twoja droga - a ja jestem po to, żeby było Ci łatwiej po niej iść.