¡Hola! Hiszpański Konwersacje & Egzaminy (8kl matura DELE…) Zapraszam Cię do nauki:)

Wywiad z nauczycielem Paulina 📝

• Czy mówisz płynnie w tym języku, ze względu na swoje pochodzenie lub na przykład dlatego, że ktoś zainspirował Cię do nauki?

  Języki były obecne w moim życiu właściwie od zawsze. Urodziłam się w Polsce, ale kiedy miałam dwa lata, przeprowadziliśmy się z rodziną do Nowego Jorku. Dorastałam więc w środowisku, w którym język angielski był czymś zupełnie naturalnym, a kontakt z językiem hiszpańskim i portugalskim również był częścią mojej codzienności.
  
  Po około dziesięciu latach wróciliśmy do Polski i to tam kontynuowałam edukację. To właśnie w gimnazjum zaczęłam na poważnie uczyć się hiszpańskiego. Miałam ogromne szczęście trafić na nauczycielkę, która nie tylko świetnie uczyła, ale przede wszystkim zaraziła mnie miłością do języka. Była jedną z trzech nauczycielek, które miały ogromny wpływ na to, kim jestem dzisiaj i dlaczego sama zdecydowałam się zostać nauczycielką.
  
  Myślę, że właśnie dzięki nim zrozumiałam, że dobry nauczyciel to nie tylko osoba, która przekazuje wiedzę. To również mentor, wsparcie, czasem cheerleader, a czasem po prostu ktoś, kto mówi: „Spokojnie, dasz radę”.

• Czy możesz przytoczyć żywą, historyczną lub fikcyjną postać, którą uważasz za symbolicznego przedstawiciela kultury tego języka?

  Trudno byłoby mi wybrać jedną osobę, bo każdy z języków, których uczę, ma dla mnie zupełnie inną energię.
  
  Jeśli miałabym jednak wybrać postać symboliczną dla języka hiszpańskiego, wskazałabym Gabriela Garcíę Márqueza. Jego twórczość świetnie pokazuje, że język to nie tylko słowa i gramatyka, ale cały sposób patrzenia na świat, czyli emocje, humor, historię i kulturę. Bawi się słowem, a właśnie o to chodzi w języku, że jest żywym tworem.
  
  Z kolei w przypadku portugalskiego bardzo bliska jest mi idea tego, że jeden język może mieć wiele różnych „głosów”. Uwielbiam zarówno portugalski europejski, jak i brazylijski i właśnie ta różnorodność jest dla mnie jednym z najpiękniejszych aspektów tego języka.

• Czy istnieje słowo, fraza lub powiedzenie, które szczególnie lubisz?

  Mam kilka ulubionych zwrotów i chyba wszystkie mają ze sobą coś wspólnego. Po hiszpańsku uwielbiam „no pasa nada” i „no hay problema”, po portugalsku „não faz mal”, a po angielsku „don’t worry” i „no big deal”.
  
  Lubię je, bo wszystkie w pewien sposób mówią: spokojnie, nic się nie stało, możemy iść dalej.
  
  I chyba właśnie tego najbardziej chcę nauczyć moich uczniów. Nie tylko słówek czy gramatyki, ale też takiego podejścia do języka. Nie musisz powiedzieć wszystkiego idealnie. Możesz się pomylić, możesz czegoś nie wiedzieć, możesz czasem zabrzmieć trochę niezgrabnie. No pasa nada.
  
  W nauce języka naprawdę nie chodzi o perfekcję. Chodzi o komunikację, ciekawość i o to, żeby nie bać się próbować.

• Dlaczego mówienie w tym języku ma dla Ciebie znaczenie?

  Bo język daje dostęp do ludzi, ale też niesamowicie poszerza horyzonty.
  
  Trochę porównałabym to do czytania książek. Kiedy czytamy, możemy przez chwilę żyć tysiącem różnych żyć. Możemy być kimś zupełnie innym, zobaczyć świat z innej perspektywy i doświadczyć rzeczy, których być może nigdy nie doświadczylibyśmy osobiście.
  
  Z językami jest podobnie. Nie muszę przeżyć tylko tego jednego życia, które przypadkiem mi się „wylosowało”. Nie muszę być tylko Polką dlatego, że urodziłam się w Polsce. Mogę poznawać inne kultury, ich sposób myślenia, poczucie humoru, muzykę, literaturę, jedzenie i codzienność. Mogę wybrać z każdej z nich to, co jest mi bliskie i co chcę zabrać ze sobą.
  
  Dzięki temu czuję, że jestem mieszanką wszystkich miejsc, ludzi i kultur, z którymi miałam kontakt. I uważam, że jest w tym coś niezwykle pięknego i wyzwalającego.
  
  Możemy być jednocześnie wieloma rzeczami. Możemy czerpać z różnych kultur i nie musimy zamykać się w jednej definicji tego, kim jesteśmy.
  
  Dlatego języki mają dla mnie tak ogromne znaczenie. Nie tylko pozwalają mi rozmawiać z ludźmi, ale dają mi możliwość poznawania świata z wielu różnych perspektyw.

• Jaka jest główna trudność w nauce tego języka i co może pomóc w procesie uczenia się?

  Paradoksalnie uważam, że największą trudnością często nie jest sam język, tylko nasze podejście do niego.
  
  Perfekcjonizm, strach przed popełnieniem błędu, poczucie, że ktoś nas ocenia albo pomyśli, że jesteśmy „głupi”, jeśli czegoś nie wiemy, to wszystko potrafi skutecznie zablokować naukę.
  
  Dlatego bardzo zależy mi na stworzeniu podczas zajęć atmosfery, w której można się pomylić. Ba, w której warto się pomylić, bo błąd oznacza, że próbujemy.
  
  Chcę, żeby uczniowie przychodzili na zajęcia z poczuciem: „Chcę tu być”, a nie „Muszę tu być, bo nie umiem”.
  
  Oczywiście potrzebne są też regularność, kontakt z językiem i dużo praktyki, ale bez poczucia bezpieczeństwa i swobody bardzo trudno tę praktykę naprawdę wykorzystać.

• Może jakaś anegdota lub ciekawostka związana z tym językiem?

  Jedną z rzeczy, które najbardziej lubię w językach, jest to, że potrafią kompletnie zmienić sposób, w jaki postrzegamy świat.
  
  Na przykład ucząc portugalskiego, bardzo lubię pokazywać uczniom różnice między odmianą brazylijską i europejską. To ten sam język, a jednocześnie potrafi brzmieć, mieć inny rytm i zupełnie inny charakter kulturowy.
  
  I chyba właśnie takie momenty są dla mnie najfajniejsze na lekcjach, kiedy uczeń nagle mówi: „Ooo, to dlatego oni tak mówią!” i zaczyna zauważać, że język jest żywym organizmem, a nie tabelką z podręcznika.

• W jaki sposób podróże pomogły Ci ulepszyć umiejętności językowe?

  Podróże nauczyły mnie przede wszystkim tego, że języka nie da się w pełni nauczyć z podręcznika.
  
  Można znać gramatykę, mieć świetne słownictwo i rozwiązywać ćwiczenia na 100%, a potem znaleźć się w prawdziwej rozmowie i nagle usłyszeć zupełnie inne tempo, akcent czy wyrażenia. Masa osób bardzo dobrze rozumie, co słyszy, ale kiedy przychodzi moment, żeby samemu coś powiedzieć, pojawia się blokada. Moją rolą jest wspólnie z uczniem pokonywać te bariery.
  
  Kontakt z językiem w naturalnym środowisku nauczył mnie większej elastyczności i przede wszystkim tego, żeby nie bać się sytuacji, w których nie rozumiem każdego słowa.
  
  To jest zresztą lekcja, którą przekazuję również moim uczniom: nie musisz rozumieć wszystkiego, żeby się porozumieć.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem Językowym?

  Uczę języków od około 12 lat i myślę, że największą wartością, jaką wnoszę na zajęcia, jest połączenie doświadczenia, wiedzy i zwykłego ludzkiego podejścia, czyli humoru, ciepła i dużej ilości wsparcia.
  
  Uczę języka angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego, zarówno europejskiego, jak i brazylijskiego. Jeśli chodzi o angielski, przygotowuję uczniów do właściwie każdego celu, jaki sobie postawią. Pomagam w przygotowaniach do matury, TOEFL, CAE, CPE, STANAG i innych egzaminów. Sama posiadam certyfikat TEFL oraz CPE z oceną A, dlatego bardzo dobrze wiem, czego wymagają egzaminy i jak skutecznie się do nich przygotować.
  
  W przypadku hiszpańskiego mogę przygotować ucznia zarówno do egzaminu DELE, jak i do zwykłej, swobodnej komunikacji, czy to przed wakacjami, czy po prostu po to, żeby móc bez stresu rozmawiać.
  
  Z portugalskim jest podobnie. Uczę zarówno odmiany brazylijskiej, jak i europejskiej.
  
  Ale certyfikaty i znajomość języków to tylko jedna strona medalu. Jest jedna myśl, z którą bardzo się utożsamiam. Kiedyś usłyszałam, że edukacja to przede wszystkim relacja i nie mogłabym lepiej tego ująć.
  
  Chcę znać swoich uczniów, rozumieć, z czym mają problem i czego się boją. Czasami jestem nauczycielką, czasami mentorką, czasami cheerleaderką, która mówi „dasz radę!”, a czasami trochę psychologiem, który pomaga uwierzyć, że naprawdę można się tego języka nauczyć.
  
  Bardzo zależy mi na tym, żeby uczeń wiedział, że podczas lekcji jesteśmy po tej samej stronie. Nie jestem tam po to, żeby wyłapywać jego błędy. Jestem tam po to, żeby pomóc mu zrobić kolejny krok.
  
  Moi uczniowie nie muszą przychodzić na zajęcia idealnie przygotowani. Nie muszą znać odpowiedzi na każde pytanie. Mają przychodzić tacy, jacy są.
  
  Bo ostatecznie chcę, żeby nauka języka nie była kolejnym obowiązkiem na liście. Chcę, żeby była czymś, na co naprawdę chce się przyjść.
  
  I chyba właśnie to jest dla mnie definicją Super Nauczyciela.