Studentka kierunku lekarskiego. Absolwentka liceum o profilu biol-chem-mat. Finalistka Olimpiady Chemii Zrównoważonego Rozwoju. Półfinalistka Explory 2025. Udzielam lekcji z chemii online! Dla szkół ś

Wywiad z nauczycielem Zosia 📝

• Od kiedy interesujesz się wybranym kierunkiem i prywatnym nauczaniem?

  Moja przygoda z chemią zaczęła się w 8. klasie szkoły podstawowej przy okazji pierwszych startów w olimpiadach. Potem poszłam do liceum na profil biologiczno-chemiczno-matematyczny. Biologią na poważnie zachwyciłam się w klasie maturalnej, gdy odkryłam, że to nie jest zwykła pamięciówka, ale dziedzina o ogromnym potencjale badawczym. Chemią natomiast o wiele wiele wcześniej w liceum. Zostałam finalistką Olimpiady Zrównoważonego Rozwoju i Ochrony Środowiska oraz półfinalistką konkursu naukowego Explory z własnym projektem badawczym. Dziś studiuję na kierunku lekarskim.
  
  Korepetycji udzielam od ponad 3 lat. Zaczęłam uczyć, bo w szkole często brakowało mi logicznego, nieszablonowego tłumaczenia – w domu przed lustrem potrafiłam ubrać trudne schematy w proste metafory o wiele szybciej niż podręcznik. Chciałam dać innym uczniom to samo świeże spojrzenie.

• Opowiedz nam więcej o tematach, których uczysz, i o których lubisz dyskutować z uczniami (a może nawet o tych, które lubisz trochę mniej).

  Uwielbiam wplatać w naukę kontekst medyczny, kliniczny i ciekawostki z życia codziennego. Rozmawiamy o tym, dlaczego hemofilia to „choroba królów”,albo jak układ bodźcowo-przewodzący łączy się z rozrusznikiem serca. Z chemii fascynuje mnie jej wymiar analityczny i praktyczne doświadczenia, a z biologii – chyba człowiek oraz genetyka.
  
  Dla kontrastu zdecydowanie nie po drodze mi z chemią organiczną (biochemia na studiach skutecznie mnie do niej zraziła), a w biologii z ulgą omijam botanikę (zresztą ekologie też).

• Czy miałaś jakieś wzory do naśladowania, np. nauczyciel, który Cię zainspirował?

  Moim największym autorytetem był nauczyciel chemii z liceum. W kluczowym momencie, gdy z braku wiary w siebie chciałam rzucić biol-chem i przepisać się na profil informatyczny, pomógł mi uwierzyć we własne możliwości. Ogromnym wsparciem był też mój starszy przyjaciel z czasów liceum, który motywował mnie do działania. Dzięki nim zostałam na tej ścieżce i dziś jestem dokładnie tam, gdzie powinnam być.

• Jak myślisz, jakie cechy są wymagane, aby być dobrym nauczycielem?

  Umiejetnosc uważnego słuchania i obserwacji – ważniejsza niż samo mówienie. Dobry korepetytor widzi, w którym momencie uczeń traci wątek i potrafi elastycznie zmienić metodę tłumaczenia
  brak sztywnosci i partnerska relacja - niezależnie od wieku ucznia zawsze przechodzimy na „ty”. Jestem po prostu starszą koleżanką, która pomaga ogarnąć materiał bez szkolnego stresu i oceniania.
  zasada "nie ma głupich pytań" - atmosfera pełnej swobody, w której uczeń nie boi się przyznać, że czegoś nie wie.

• Może jakaś anegdota związana z Twoim przedmiotem nauczania lub czasie spędzonym w szkole?

  Sama mam dysortografię i energię Roszpunki, więc na zajęciach bywa wesoło – zwłaszcza gdy trafi swój na swego, czyli dysortograf na dyslektyka. Zdarza się, że ja zastanawiam się na ekranie, jak napisać proste słowo, a uczeń z pełnym przekonaniem liczy zadanie z linijki wyżej, bo przeskoczył mu wzrok. Śmiejemy się z tego i pracujemy dalej w pełnym zrozumieniu.
  Ze szkoły pamiętam też klasyka z rozszerzonej biologii w liceum: na pytanie nauczycielki, jak oddychają drzewa (oczekiwana odpowiedź: przetchlinki), kolega z ławki z pełną powagą wypalił: "przez dziuple". To najlepszy dowód na to, że każdy ma prawo do pomyłki i nie warto się spinać

• Jakie trudności, wyzwania napotkałaś lub nadal napotykasz w swoim zawodzie/przedmiocie nauczania?

  Największym wyzwaniem bywa zderzenie z brakiem samodzielnej dyscypliny u ucznia. Mogę w prosty sposób wytłumaczyć najtrudniejszy mechanizm, stworzyć skojarzenia i przećwiczyć schematy, ale bez pracy własnej pomiędzy lekcjami nie będzie trwałego progresu. Praca nad systematycznością i wyrobieniem nawyku powtórek u kogoś, komu brakuje samozaparcia, to zdecydowanie najtrudniejszy element nauczania.

• Czy masz szczególną pasję? Czy może jest to nauczanie w ogóle, element przedmiotu lub coś zupełnie innego?

  Samo nauczanie i przekazywanie wiedzy to moja ogromna pasja – sprawia mi to autentyczną frajdę. Poza medycyną i naukami ścisłymi mój świat to taniec nowoczesny, gra na gitarze oraz niezmiennie uniwersum Disneya (z Zaplątanymi na czele). Łączenie tak różnych światów pozwala mi zachować energię i świeże podejście do każdego tematu.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Nie mnie to oceniać – wolę, by weryfikowali to moi uczniowie po efektach naszej wspólnej pracy i atmosferze na zajęciach. Jeśli szukasz kogoś, kto rozłoży biologię i chemię na logiczne czynniki pierwsze, pokaże medyczne tło i sprawi, że nauka przestanie być przykrym obowiązkiem, po prostu wpadnij na lekcję i przekonaj się osobiście.