Bilingualna tutorka z 5-letnim doświadczeniem. Absolwentka Liceum z Oddziałami Dwujęzycznymi i studiów z Tworzenia Gier Wideo zaprasza na przyjemne i kreatywne zajęcia z angielskiego! :)

Wywiad z nauczycielem Ju 📝

• Czy mówisz płynnie w tym języku, ze względu na swoje pochodzenie lub na przykład dlatego, że ktoś zainspirował Cię do nauki?

  Mówię płynnie w tym języku głównie ze względu na moją siostrę, która tak samo jak ja kiedyś uczyła innych języka angielskiego. Teraz mieszka w Anglii i zasuwa w swojej wymarzonej pracy, a jej syn mówi w trzech językach :) To była właśnie osoba, która siedziała za mną u mnie w pokoju przy moim małym stoliczku i uczyła mnie angielskiego alfabetu, kiedy miałam zaledwie 5 lat.

• Czy możesz przytoczyć żywą, historyczną lub fikcyjną postać, którą uważasz za symbolicznego przedstawiciela kultury tego języka?

  Angielski jest językiem urzędowym w wielu krajach na świecie, które mają bardzo różniące się od siebie kultury. Zatrzymując się jednak tylko na Ameryce i Anglii, muszę podać Michaela Scotta z amerykańskiego The Office oraz Davida Brenta z angielskiego The Office. Myślę, że zwłaszcza w pierwszym sezonie obu tych seriali można nazwać ich tą samą osobą.
  Wybrałam te postacie dlatego, że ich style i drogi, jakie przechodzą, świetnie pokazują kontrast między szeroko pojętym humorem brytyjskim i amerykańskim.
  
  David Brent ma być zabawny, ponieważ sprawia, że widzowie czują się nieco niekomfortowo, a nawet mogą doświadczać zjawiska Second-Hand Embarrassment (pożyczony wstyd). Żart polega na tym, że "no przecież tak nie można", oraz że "taki z niego nieudacznik!" To prawda - Davidowi przynajmniej z początku nic nie wychodzi, ale jest w nim pełno fałszu i arogancji, więc można się śmiać :) Chociaż właściwie ironiczne porażki są zabawne niezależnie od postaci.
  
  Michael Scott jest bardziej stonowany, jeśli chodzi o dyskomfort. Nie jest także aż takim nieudacznikiem, bo w dalszych sezonach jest pokazany jako świetny sprzedawca. Amerykańska wersja tej produkcji poszła przy tej postaci w humor oparty na szoku. Brak jej samoświadomości jest łagodzony przez jej dobre intencje. Michael jest zabawny, bo mimo błędów łatwo go polubić, bo ma w sobie trochę z wariata, bo jest tak słaby w okłamywaniu swoich współpracowników, że aż od serca szczery :)

• Czy istnieje słowo, fraza lub powiedzenie, które szczególnie lubisz?

  Tak. „Discombobulated". Po polsku oznacza tyle, co "zdezorientowany/a" czy nawet "osłupiały/a". Bardzo przyjemnie się to wymawia. To takie uczucie, jakby się hopsało po sylabach jak po trampolinie :)
  Nie używa się tego słówka zbyt często - a szkoda!. Sama usłyszałam je raz pierwszy od Narrative Designerki, z którą wspólnie pracujemy nad stworzeniem linii fabularnej do gry, kiedy miałyśmy swoje standardowe "So! How are you?" na początku spotkania.

• Dlaczego mówienie w tym języku, ma dla Ciebie znaczenie?

  W całym życiu nic mi tylu wrót nie otworzyło, co znajomość języka angielskiego. Jest to jeden z najczęściej używanych języków na całym świecie. Dla wielu - standardowa opcja do kreacji historii w grach, ale także milionów kursów i tutoriali. Rozumienie angielskiego to po prostu niezależny, tani i szybki dostęp do międzynarodowej kultury i nauki - bez tracenia zasobów na tłumacza (zarówno internetowego, jak i żywego).

• Jaka jest główna trudność w nauce tego języka, i co może pomóc w procesie uczenia się?

  Dla wielu osób największą trudnością jest gramatyka, a konkretnie poruszanie się po angielskich czasach. Jest ich 12. Mamy nadal funkcjonujący i znienawidzony zaprzeszły, przyszły perfekcyjny, już nie wspominając nawet o mieszanych okresach warunkowych... Utrudnieniem w "surowej" nauce tych czasów jest też to, że natywne osoby anglojęzyczne same czasem je plączą lub dla ułatwienia z niektórych po prostu nie korzystają.
  
  Mimo tego osobiście mogę nazwać się miłośniczką gramatyki angielskiej, a to, jak będę jej nauczać zależy od osoby, z którą pracuję. Z zasady zaczynam od upewnienia się, że zrozumiały jest sam schemat! Gramatyka w angielskim to początkowo mini-układanka, która z czasem zamienia się w intuicję, tylko trzeba najpierw zauważyć, że w ogóle przed nami leżą jakieś puzzle :) Bo strukturalnie wszystkie te czasy są do siebie bardzo podobne: każdy ma swojego operatora, wariant czasownika i w miarę stałe słówka dopełniające.
  
  To, którego czasu użyjesz oczywiście zależy od sytuacji, ale przede wszystkim od tego, w jaki sposób chcesz się wyrazić. "I have just opened this window" (Dopiero co otworzyłam to okno) znaczy dokładnie to samo co "I opened this window literally a second ago!" (Otworzyłam to okno dosłownie sekundę temu!).

• Może jakaś anegdota/ciekawostka związana z tym językiem?

  Ciekawostka personalna: Mój ulubiony wpływ globalizacji angielskiego na kulturę młodych osób w Polsce to zapożyczenie znaczenia "like", czyli po polsku "jak". Chodzi konkretnie o sformułowanie "I was like..." (Byłam jak...)
  Używając poprawnej polszczyzny, kiedy opowiadam komuś o mojej konwersacji z kimś innym, mogę powiedzieć "Powiedziałam mu, że...", a potem w osobnym zdaniu dodać "Czułam się wtedy tak...". Użycie zamiast tego "Byłam jak..." pozwala mi na zawarcie treści i emocji z danej dyskusji, a nawet na odegranie małego teatrzyku :) Bardzo często kiedyś widziałam, jak ktoś mówił "No i ja byłem jak...", a potem po prostu strzelał ekspresyjną minę razem z intensywną gestykulacją. Świetnie się to ogląda, mimo że nie użyłabym tej formy, przykładowo, w urzędzie.
  Najbliższe "byciu jak" byłoby pewnie "a ja na to", ale żeby móc "na to", to trzeba najpierw mieć, na co zareagować, czyli "powiedzieć, że".
  Nie jest to już taka nowość, bo pamiętam nawet moment, w którym rówieśnicy wokół mnie zaczęli tego używać z 10 lat temu, ale nadal się uśmiecham, jak zdarzy się, że gdzieś ten anglicyzm usłyszę.

• W jaki sposób podróże pomogły Ci ulepszyć umiejętności językowe?

  Nie podróżuję za dużo - czasem tylko postawię stopę w Anglii, aby odwiedzić rodzinę. Mimo tego mam stały kontakt z anglojęzycznymi osobami z całego świata zdalnie. Pracuję przy paru projektach, w których język angielski jest niezbędny i dzięki temu poznaję wspaniałych ludzi, z którymi spędzam czas także z przyjemności. Odpowiedź na to pytanie mogłaby być właściwie taka sama, jak odpowiedź na pytanie 4. o znaczeniu angielskiego :)

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem Językowym?

  Jeśli chodzi o to, czym się wyróżniam od innych (ponieważ zakładam, że każdy nauczyciel języka jest płynny w języku, którego uczy i lubi ludzi): Po moim Liceum Dwujęzycznym skończyłam Tworzenie Gier Wideo, czyli projektowanie gier to mój licencjat. Znaczy to tyle, że moją pasją jest gamifikacja i kreacja rozrywki, a to bezpośrednio przekłada się na to, jak prowadzę swoje zajęcia. Staram się zamieniać nudne ćwiczenia w przyjemne łamigłówki, a słownictwo utrwalam z uczniami przez gry w wisielca, czółko czy nawet personalne wordle. :) Ponadto materiał zawsze dostosowuję do osoby, z którą pracuję. Mam do polecenia anglojęzyczne teksty, seriale i przede wszystkim gry dostosowane do wielu poziomów. Sama uczę się w ten sposób innych języków i widzę, jak ważne jest to, żeby czerpać frajdę z nauki.