Certyfikowana Trenerka Wokalna | Lekcje od podstaw dla młodzieży i dorosłych | Śpiew rozrywkowy | Podstawy Teorii Muzyki |

Wywiad z nauczycielem Beata 📝

• Kiedy i jak w ogóle zakochałaś się w śpiewie i muzyce?

  Od dziecka w naszym domu brzmiała muzyka - mój tata jest multiinstrumentalistą, a wieczory z rodziną, do tej pory, zawsze kończą się wspólnym graniem na gitarze i śpiewaniem. To był naturalny krok, by pójść w tym kierunku. Lata później trafiłam do harcerstwa, gdzie granie i śpiew przy ognisku było codziennością, i tam rozkochałam się w muzyce jeszcze bardziej.

• Czy jest jakiś rodzaj muzyki, lub konkretny artysta, którego na okrągło słuchasz i zawsze z tą samą przyjemnością?

  Zawsze poprawia mi humor Dua Lipa. Jeśli chcę się wyciszyć i wejść w głąb siebie, sięgam po ShataQs. A gdy chcę posłuchać wokalu, który mnie naprawdę powala, wybieram Cyntię Erivo.

• Opowiedz nam o najtrudniejszych lub najbardziej fascynujących zajęciach, które odbyłaś.

  Najtrudniejsze były moje pierwsze warsztaty z improwizowanego śpiewu - stres zalewał każdego uczestnika od stóp do głowy. Było to ogromne wyjście ze strefy komfortu, ale tak bardzo zakochałam się w tej formie sztuki, że postanowiłam zgłębiać temat: uczyć się od najlepszych zagranicznych instruktorów, uczestniczyć w kolejnych warsztatach i obserwować różne metody pracy. Z czasem sama zaczęłam prowadzić zajęcia z improwizacji oraz regularnie organizować wydarzenia, gdzie ludzie mogą śpiewać improwizowane piosenki na scenie, przełamywać strach i poszerzać swoją strefę komfortu. Uczę ich, że każdy ma prawo śpiewać - nie trzeba od razu być wielkim artystą. Śpiewanie improwizowanych piosenek stało się moją ulubioną formą wyrażania siebie.

• Według Ciebie, co jest najtrudniejsze w śpiewaniu i dlaczego?

  Najtrudniejsze jest porzucenie oczekiwań i otwarcie się na bycie wrażliwym i autentycznym. Śpiewanie to nie tylko technika, ale też proces poznawania siebie i akceptowania własnego głosu, co czasem zajmuje sporo czasu i wymaga cierpliwości.

• Jaki jest Twój sekret, żeby robić postępy i nie zniechęcać się?

  Regularne treningi w krótkich dawkach - nawet 10 minut dziennie jest lepsze niż 60 minut raz w tygodniu. Nie masz czasu na 10 minut? Zrób 5 minuty. Liczy się systematyczność.

• Co w Twoim sposobie nauczania sprawia, że uczniowie naprawdę rozwijają swój głos i pewność siebie?

  Tworzę bezpieczną przestrzeń, w której można eksperymentować, popełniać błędy i odkrywać własny głos. Nie uczę tylko techniki - pokazuję, jak odkrywać ekspresję i odwagę, by naprawdę wyrażać siebie w muzyce. Zachęcam do odważnego wyrażania siebie i bawienia się muzyką - to właśnie wtedy uczniowie rosną w siłę i nabierają pewności siebie.

• Jaki moment w pracy z muzyką daje Ci najwięcej radości i poczucia spełnienia?

  Największą radość czuję, kiedy widzę, że uczeń przestaje się bać i w końcu śpiewa z odwagą, wyrażając siebie tak, jak chce. To moment, kiedy muzyka naprawdę staje się jego, a nie tylko nauką techniki.

• Może jakaś anegdota związana z muzyką lub dniami spędzonymi na nauce śpiewu i gitary?

  Kiedyś w chórze udawałam, że śpiewam, otwierałam niemo usta, bo bałam się fałszować przy innych. Teraz wspominam to z uśmiechem - każdy kiedyś zaczyna, a takie doświadczenia uczą odwagi i dystansu do siebie.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielką?

  Patrzę na głos holistycznie - nie tylko technika, ale też emocje, ekspresja i pewność siebie. Moja misja to dawać ludziom głębokie wewnętrzne przekonanie: "mam prawo śpiewać niezależnie od tego, jak to brzmi". Jasne, że uczę techniki i pomagam, żeby śpiew brzmiał pięknie, ale równie ważne jest przekonanie, że każdy może śpiewać, nawet jeśli fałszuje i nie wychodzi idealnie. To pozwala uczniom uwolnić się od ocen innych i uzdrowić swoją relację z własnym głosem.