Jestem magistrantką fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pomogę Ci opanować materiał szybko i bez stresu. Oferuję lekcje fizyki i matematyki - od nadrabiania bieżących zaległości po solidne przygoto

Wywiad z nauczycielem Asia 📝

• Od kiedy interesujesz się wybranym kierunkiem i prywatnym nauczaniem?

  Naukami ścisłymi zaczęłam interesować się już w szkole, chociaż początkowo najbardziej lubiłam chemię. Z czasem coraz bardziej wciągały mnie matematyka i fizyka. Podobało mi się, że można samodzielnie dojść do odpowiedzi i zrozumieć, skąd się ona bierze. Później zainteresowałam się również astronomią, którą ostatecznie wybrałam jako swój pierwszy kierunek studiów.
  
  Moje początki z nauczaniem były związane z rodziną. Mam liczne rodzeństwo i często pomagałam mu w nauce. Sprawiało mi to przyjemność, szczególnie kiedy po kilku próbach wyjaśnienia czegoś widziałam, że w końcu wszystko zaczyna być jasne. Później przerodziło się to w korepetycje i pracę z dziećmi. Nadal najbardziej lubię te momenty, kiedy uczeń zaczyna rozumieć temat, nabiera pewności i sam zadaje kolejne pytania. Miło jest zobaczyć, że coś, co wcześniej sprawiało mu trudność, potrafi go też zainteresować.

• Opowiedz nam więcej o tematach, których uczysz, i o których lubisz dyskutować z uczniami. Czy są też takie, które lubisz trochę mniej?

  Uczę matematyki i fizyki, a ponieważ pracuję z uczniami od najmłodszych klas szkoły podstawowej aż po klasę maturalną, zakres tematów jest naprawdę szeroki. Pomagam w bieżącej nauce, nadrabianiu zaległości oraz przygotowaniu do egzaminu ósmoklasisty i matury. Z jedną osobą ćwiczymy ułamki i procenty, a z inną zajmujemy się funkcjami czy bardziej złożonymi zadaniami.
  
  Chociaż oba przedmioty są mi bliskie, chyba trochę bardziej lubię tłumaczyć matematykę. Odpowiada mi jej uporządkowanie i to, że każdy krok można uzasadnić. Lubię pokazywać, jak kolejne zagadnienia się ze sobą łączą, bo wtedy łatwiej zrozumieć materiał, zamiast uczyć się każdej rzeczy osobno.
  
  W fizyce chętnie rozmawiam o przykładach z codziennego życia i nawiązuję do astronomii. Nie mam konkretnego działu, którego nie lubię. Najmniej odpowiada mi mechaniczne zapamiętywanie wzorów, dlatego staram się zawsze wyjaśnić, co one oznaczają i do czego właściwie służą.

• Czy miałaś jakieś wzory do naśladowania, na przykład nauczyciela, który Cię zainspirował?

  Bardzo dobrze wspominam dwie osoby. Pierwszą była moja nauczycielka fizyki w gimnazjum. Pokazywała nam wiele doświadczeń i właśnie na jej lekcjach fizyka zaczęła mnie naprawdę interesować. Dzięki niej zobaczyłam, że to nie jest tylko przedmiot z podręcznika, ale sposób na wyjaśnienie tego, co dzieje się wokół nas. Dużo łatwiej było mi się zaciekawić, kiedy mogłam coś zobaczyć, a nie jedynie o tym przeczytać.
  
  Drugą osobą był mój nauczyciel matematyki w liceum. Był bardzo ciepłym, życzliwym człowiekiem i miał świetny kontakt z uczniami. Chętnie chodziłam na jego zajęcia, również ze względu na atmosferę, którą tworzył. To od niego nauczyłam się, jak duże znaczenie ma podejście nauczyciela. Można lubić przedmiot jeszcze bardziej dzięki temu, że na lekcjach dobrze się czujemy i nie boimy się pytać.

• Jak myślisz, jakie cechy są wymagane, aby być dobrym nauczycielem?

  Dobry nauczyciel powinien znać swój przedmiot, ale też umieć spojrzeć na niego z perspektywy osoby, która dopiero się go uczy. To, co dla niego jest oczywiste, dla ucznia może być zupełnie nowe. Dlatego bardzo ważne są cierpliwość i umiejętność wyjaśniania tego samego zagadnienia na różne sposoby.
  
  Potrzebna jest też uważność. Warto posłuchać, jak uczeń doszedł do odpowiedzi, zamiast od razu oceniać, czy wynik jest poprawny. Dzięki temu łatwiej zauważyć, co już rozumie, a w którym miejscu potrzebuje pomocy.
  
  Duże znaczenie ma dla mnie również życzliwość. Uczeń powinien móc spokojnie powiedzieć, że czegoś nie wie, nawet jeżeli temat był już omawiany. Dobry nauczyciel daje czas na zastanowienie, zauważa postępy i nie podpowiada od razu wszystkiego. Przecież chodzi też o to, żeby uczeń stopniowo radził sobie coraz bardziej samodzielnie.

• Może jakaś anegdota związana z Twoim przedmiotem nauczania lub czasem spędzonym w szkole?

  Mój pierwszy szkolny projekt z fizyki dotyczył iluzji optycznych. Przygotowywałam ich prezentację, a na początku sama dawałam się im nabrać i nie do końca rozumiałam, dlaczego działają. Trochę w nie „wierzyłam”, bo trudno było mi przyjąć, że coś może wyglądać tak przekonująco, a w rzeczywistości być zupełnie inne.
  
  Najbardziej wciągnęło mnie właśnie szukanie wyjaśnień. Samo stwierdzenie, że to złudzenie, nie wystarczało, skoro przecież nadal widziałam to samo! Dzisiaj trochę mnie bawi, że miałam przygotować prezentację dla innych, a najpierw musiałam sama sobie wszystko porządnie wyjaśnić. Dobrze wspominam ten projekt, bo naprawdę chciałam dowiedzieć się, o co w tym chodzi, a nie tylko oddać pracę na ocenę.

• Jakie trudności i wyzwania napotkałaś lub nadal napotykasz w swoim zawodzie lub przedmiocie nauczania?

  Największym wyzwaniem jest dla mnie znalezienie takiego sposobu tłumaczenia, który będzie zrozumiały dla konkretnego ucznia. Czasem przykład, który jednej osobie od razu pomaga, dla innej nadal jest niejasny. Wtedy trzeba podejść do tematu inaczej, coś narysować, znaleźć porównanie albo wrócić do wcześniejszych wiadomości.
  
  Staram się odnosić nowe zagadnienia do rzeczy, które uczeń już zna. Równanie można na przykład porównać do równowagi dwóch szalek, a zadanie z fizyki zacząć od wyobrażenia sobie opisanej sytuacji. Trzeba jednak uważać, żeby uproszczenie rzeczywiście pomagało zrozumieć temat, a nie wprowadzało w błąd.
  
  Przygotowywanie takich wyjaśnień jest też dobrym sprawdzianem dla mnie. Jeżeli trudno mi opowiedzieć o czymś prostymi słowami, wracam do tego i zastanawiam się, jak lepiej to uporządkować. Sama nadal studiuję i dobrze wiem, że czasem potrzeba kilku podejść, zanim coś naprawdę stanie się jasne.

• Czy masz szczególną pasję? Może jest to nauczanie, element przedmiotu lub coś zupełnie innego?

  Moją dużą pasją jest astronomia. Ukończyłam studia licencjackie z astronomii na Uniwersytecie Jagiellońskim, a obecnie studiuję tam fizykę na studiach magisterskich. Bardzo ciekawi mnie, jak działa Wszechświat i skąd właściwie wiemy to wszystko o obiektach, które znajdują się tak daleko od nas. Lubię poznawać wyjaśnienia i przekonywać się, ile można zrozumieć dzięki fizyce i matematyce.
  
  Dużą przyjemność sprawia mi również dzielenie się tym zainteresowaniem. Nie oczekuję oczywiście, że każdy uczeń będzie chciał studiować nauki ścisłe. Cieszy mnie jednak, kiedy na lekcji pojawia się pytanie z czystej ciekawości, nawet jeśli trochę odbiega od tematu. Chętnie wtedy o tym rozmawiam, bo sama pamiętam, jak wiele dla mojego zainteresowania fizyką znaczyły takie momenty w szkole.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Myślę, że moją mocną stroną jest cierpliwość i to, że naprawdę lubię pracę z uczniami. Nie przeszkadza mi wracanie do podstaw ani szukanie kolejnego sposobu wyjaśnienia. Nie zakładam też, że ktoś powinien już coś wiedzieć tylko dlatego, że omawiał dany temat w szkole. Wolę sprawdzić, co rozumie, i od tego zacząć.
  
  Praca jako nauczycielka matematyki i arytmetyki mentalnej dała mi dużo doświadczenia w pracy z dziećmi. Nauczyła mnie zwracać uwagę na sposób myślenia ucznia i dopasowywać do niego tempo oraz poziom ćwiczeń.
  
  Zależy mi na tym, żeby zajęcia przynosiły efekty, ale też żeby można było na nich swobodnie pytać i popełniać błędy. Cieszą mnie dobre oceny uczniów, jednak równie ważne jest dla mnie to, że ktoś przestaje bać się przedmiotu i zaczyna sam próbować. Wtedy widzę, że nasza wspólna praca naprawdę mu pomaga.