Nauczycielka języka hiszpańskiego, absolwentka filologii hiszpańskiej ze specjalizacją pedagogiczną i tłumaczeniową. Nauczam na wszystkich poziomach zaawansowania 

Wywiad z nauczycielem Luiza 📝

• Czy mówisz płynnie w tym języku, ze względu na swoje pochodzenie lub na przykład dlatego, że ktoś zainspirował Cię do nauki?

  Zaczęło się dość niewinnie, bo mając 12 lat totalnie wkręciłam się w serial Violetta. Do tego stopnia, że ciągle pytałam mamę o tłumaczenie piosenek i różnych słów. W pewnym momencie stwierdziła, że nie ma co się zastanawiać i zapisała mnie na zajęcia, i tak to się wszystko zaczęło.
  
  Z czasem pasja przerodziła się w coś dużo większego. Dziś mówię płynnie po hiszpańsku, mieszkam w Hiszpanii i pracuję z tym językiem na co dzień. Co ciekawe, to właśnie dzięki niemu poznałam mojego obecnego partnera, więc można powiedzieć, że hiszpański naprawdę zmienił moje życie 🙂

• Czy możesz przytoczyć żywą, historyczną lub fikcyjną postać, którą uważasz za symbolicznego przedstawiciela kultury tego języka?

  Jedną z postaci, które kojarzą mi się z kulturą hiszpańską, jest Salvador Dalí. Uwielbiam jego podejście do sztuki i to, jak bardzo był oryginalny i bezkompromisowy w tym, co robił. Jego twórczość pokazuje, jak różnorodna i nieoczywista może być hiszpańska kultura. Dla mnie to taki symbol kreatywności, odwagi i wychodzenia poza schematy, co bardzo dobrze oddaje charakter tego języka i ludzi, którzy się nim posługują.

• Czy istnieje słowo, fraza lub powiedzenie, które szczególnie lubisz?

  Jednym z moich ulubionych wyrażeń jest „no pasa nada”. Dosłownie oznacza „nic się nie stało”, ale w praktyce używa się go w wielu sytuacjach – żeby kogoś uspokoić, rozluźnić atmosferę albo pokazać, że nie warto się czymś stresować. Bardzo lubię to wyrażenie, bo świetnie oddaje podejście Hiszpanów do życia – trochę bardziej na luzie, bez zbędnego przejmowania się drobiazgami. To jedno z tych zdań, które naprawdę zaczyna się rozumieć dopiero mieszkając w Hiszpanii.

• Dlaczego mówienie w tym języku, ma dla Ciebie znaczenie?

  Mówienie po hiszpańsku ma dla mnie ogromne znaczenie, bo daje mi przede wszystkim swobodę komunikacji i możliwość odnalezienia się w codziennym życiu tutaj, w Hiszpanii. Dzięki temu językowi mogę nie tylko się dogadać, ale też naprawdę poznawać ludzi, ich sposób myślenia i kulturę od środka. To dla mnie coś więcej niż tylko umiejętność – hiszpański otworzył mi drzwi do nowych doświadczeń, relacji i miejsc. Sprawił też, że czuję się bardziej „u siebie” nawet daleko od domu i mogę budować swoje życie dokładnie tam, gdzie chcę.

• Jaka jest główna trudność w nauce tego języka, i co może pomóc w procesie uczenia się?

  Jedną z największych trudności w nauce hiszpańskiego jest przełamanie bariery mówienia. Wiele osób zna słówka i zasady, ale boi się odezwać. Drugim wyzwaniem bywa gramatyka, szczególnie czasy i tryby, które na początku mogą wydawać się skomplikowane. Najbardziej pomaga regularna praktyka i osłuchanie się z językiem. Na moich zajęciach stawiam właśnie na mówienie bez stresu i pokazuję, że nie trzeba być perfekcyjnym, żeby się swobodnie komunikować.

• Może jakaś anegdota/ciekawostka związana z tym językiem?

  Jedną z rzeczy, które bardzo mnie zaskoczyły i jednocześnie rozbawiły po przeprowadzce do Hiszpanii, jest to, jak często ludzie się witają i pytają „cómo estás”, nawet jeśli się w ogóle dobrze nie znają. W Polsce raczej mijamy się w ciszy, a tutaj to zupełnie normalne, że nawet w sklepie czy w windzie ktoś powie „hola” i zapyta, jak się masz.

• W jaki sposób podróże pomogły Ci ulepszyć umiejętności językowe?

  Podróże bardzo pomogły mi w nauce hiszpańskiego, bo pozwoliły mi używać go w codziennych, prawdziwych sytuacjach, a nie tylko w teorii. Każda rozmowa w sklepie czy na ulicy uczyła mnie szybkiego reagowania i przełamywania bariery mówienia. Dzięki temu zaczęłam myśleć w języku i lepiej rozumieć naturalne zwroty, co dało mi dużo większą pewność siebie w komunikacji.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem Językowym?

  Myślę, że wyróżnia mnie przede wszystkim to, że uczę języka w sposób praktyczny i naturalny, tak jak naprawdę używa się go na co dzień. Nie skupiam się tylko na teorii, ale na tym, żeby uczniowie jak najszybciej zaczęli mówić i czuli się w tym swobodnie. Mam też doświadczenie życia w Hiszpanii, więc mogę pokazywać język w jego autentycznym kontekście i dzielić się tym, jak brzmi i funkcjonuje w realnych sytuacjach. Na zajęciach staram się tworzyć luźną atmosferę, żeby uczeń nie bał się popełniać błędów, bo to właśnie one najbardziej pomagają w nauce.