Studentka informatyki udziela korepetycji z matematyki i informatyki od podstawówki do matury, dzięki którym w końcu zrozumiesz materiał bez stresu

Wywiad z nauczycielem Martyna 📝

• Od kiedy interesujesz się wybranym kierunkiem i prywatnym nauczaniem?

  Matematyką i informatyką interesuję się w sumie odkąd pamiętam, jeszcze od podstawówki. Bardzo lubiłam zadania logiczne, konkursy matematyczne typu Kangur i ten moment kiedy po dłuższym myśleniu nagle wszystko zaczynało mieć sens :) Teraz studiuję Informatykę w Biznesie, więc dalej rozwijam się w kierunkach, które lubiłam już od dawna.
  
  Jeśli chodzi o nauczanie, to właściwie od zawsze pomagałam rodzinie i znajomym w nauce. Korepetycji udzielam od około trzech lat. Po pierwszych zajęciach szybko poczułam, że naprawdę sprawia mi to frajdę, bo bardzo lubię tłumaczyć innym różne rzeczy i obserwować jak z czasem robią postępy.

• Opowiedz nam więcej o tematach, których uczysz, i o których lubisz dyskutować z uczniami (a może nawet o tych, które lubisz trochę mniej).

  Uczę głównie matematyki i informatyki. W matematyce najbardziej lubię pokazywać uczniom, skąd biorą się wzory i zależności - rozrysować, rozpisać i wytłumaczyć temat tak, żeby nie był tylko czymś do zapamiętania. Sama kiedyś spotykałam się z podejściem „naucz się, bo tak”, dlatego teraz staram się pokazywać, że matematyka naprawdę ma sens :)
  
  W informatyce też lubię rozkładać wszystko na części pierwsze - szczególnie kod i zadania programistyczne. Zależy mi na tym, żeby uczeń rozumiał, co się dzieje krok po kroku, a nie tylko przepisywał gotowe rozwiązania.

• Czy miałaś jakieś wzory do naśladowania, np. nauczyciel, który Cię zainspirował?

  Tak, miałam szczęście spotkać osoby, które bardzo mnie zainspirowały. W liceum moim autorytetem była nauczycielka fizyki. Na jej lekcjach panowała świetna atmosfera, a trudne tematy stawały się dużo bardziej logiczne. Nie trzymała się sztywno podręcznika - tłumaczyła, skąd biorą się wzory, rysowała, pokazywała doświadczenia i przykłady z życia.
  
  Dużą inspiracją była też moja korepetytorka z matematyki. Podobało mi się jej przygotowanie, sposób tłumaczenia i kolorowe notatki. Myślę, że od tych osób przejęłam sporo elementów swojego stylu nauczania :)

• Jak myślisz, jakie cechy są wymagane, aby być dobrym nauczycielem?

  Moim zdaniem najważniejsza jest cierpliwość. Jeśli uczeń czegoś nie rozumie mimo kilku prób, to nie znaczy, że się nie nadaje. Czasami po prostu trzeba znaleźć inny sposób tłumaczenia. Każdy uczy się trochę inaczej, więc nie da się prowadzić każdej lekcji dokładnie tak samo.
  
  Ważna jest też atmosfera. Uczeń powinien czuć, że może pytać, mylić się i normalnie powiedzieć, że czegoś jeszcze nie rozumie. Dobry nauczyciel nie musi też udawać, że wie wszystko. Jeśli coś wymaga sprawdzenia, wolę powiedzieć „sprawdźmy to razem”, niż wymyślać odpowiedź na siłę :)

• Może jakaś anegdota związana z Twoim przedmiotem nauczania lub czasie spędzonym w szkole?

  Jedna z historii, które najlepiej pamiętam, dotyczy uczennicy, którą uczę już od dwóch lat. Na początku miała duże trudności z matematyką, a wcześniejsze korepetycje nie dawały większych efektów. Pamiętam, że czułam wtedy sporą odpowiedzialność, bo sama dopiero zaczynałam bardziej na serio uczyć.
  
  Z czasem zaczęła coraz lepiej rozumieć materiał, zgłaszać się na lekcjach i zdobywać lepsze oceny. Najbardziej zapamiętałam moment, kiedy powiedziała mi, że przestała bać się matematyki, a nawet zaczęła ją lubić :) To była dla mnie ogromna satysfakcja.

• Jakie trudności, wyzwania napotkałeś/łaś lub nadal napotykasz w swoim zawodzie/przedmiocie nauczania?

  Największym wyzwaniem często nie jest sam materiał, tylko to, że uczeń już na starcie nie wierzy w siebie. Wiele osób słyszało wcześniej, że „nie nadaje się do matematyki” albo że i tak nigdy tego nie zrozumie. To potrafi naprawdę zniechęcić, szczególnie kiedy ktoś się stara.
  
  Dlatego czasem najpierw trzeba zbudować spokojną atmosferę i pokazać uczniowi, że błędy są normalną częścią nauki. Dopiero wtedy dużo łatwiej pracuje się nad samym materiałem. Moment, w którym ktoś zaczyna wierzyć, że jednak da radę, daje mi ogromną satysfakcję :)

• Czy masz szczególną pasję? Czy może jest to nauczanie w ogóle, element przedmiotu lub coś zupełnie innego?

  Jedną z moich największych pasji jest programowanie. Interesuję się nim już od podstawówki i w przyszłości chciałabym pracować jako programistka. Lubię rozwiązywać problemy, szukać różnych sposobów dojścia do rozwiązania i tworzyć własne projekty.
  
  Od zawsze lubiłam też zadania logiczne, łamigłówki i rzeczy, przy których trzeba trochę pokombinować. To właśnie dlatego matematyka i informatyka tak mocno mi się ze sobą łączą. Szczerze mówiąc, nauczanie też stało się moją pasją. Bardzo lubię ten moment, kiedy uczeń nagle zaczyna naprawdę rozumieć temat :)

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Myślę, że najlepiej pokazują to moi uczniowie - ich postępy, wiadomości po sprawdzianach i momenty, w których zaczynają wierzyć w siebie :) Staram się prowadzić zajęcia tak, żeby były dopasowane do konkretnej osoby, a nie według jednego sztywnego schematu.
  
  Bardzo zależy mi na tym, żeby uczeń rozumiał materiał, a nie tylko uczył się go na pamięć. Lubię rozkładać zagadnienia na części, tłumaczyć je krok po kroku i pokazywać, że kolejne działy łączą się ze sobą, a nic nie bierze się znikąd. Dzięki temu nauka staje się bardziej logiczna i mniej stresująca.
  
  Dużą uwagę przykładam też do atmosfery i notatek. Chcę, żeby uczeń czuł się swobodnie, nie bał się zadawać pytań, a po zajęciach miał materiały, do których może łatwo wrócić. Myślę, że właśnie połączenie cierpliwości, indywidualnego podejścia i zaangażowania sprawia, że jestem Super Nauczycielem :)