Zawodniczka konkursów chemicznych udzieli korepetycji dla uczniów szkół podstawowych oraz średnich. Przyjazna i swobodna atmosfera.

Wywiad z nauczycielem Natalia 📝

• Od kiedy interesujesz się wybranym kierunkiem i prywatnym nauczaniem?

  Z chemią jako przedmiotem szkolnym zerknęłam się po raz pierwszy w szóstej klasie (albo nawet piątej, sama już nie pamiętam) kiedy przeczytałam fantastyczną książkę Sama Keana pt. "Znikająca Łyżeczka". Od tamtej pory nie mogłam się doczekać aż zacznę się jej uczyć w szkole. Szczęście sprawiło, że trafiłam pod skrzydła fantastycznego nauczyciela z ogromną wiedzą i doświadczeniem, pod którego skrzydłami udało mi się osiągnąć pierwszy znaczący sukces: zdobyłam tytuł laureata konkursu kuratoryjnego z chemii w woj. śląskim
  W pewnym momencie okazało się, że osoby z mojej klasy prosiły mnie o pomoc przed sprawdzianami i tak to się zaczęło. Miałam za sobą wiele epizodów uczenia naprawdę różnych grup, od osób z wyższych roczników po trzecią klasę podstawówki, ale wszyscy mieli wspólną cechę: lubiłam ich uczyć i patrzyć jak zaczynają rozumieć materiał i nabierać pewności siebie.

• Opowiedz nam więcej o tematach, których uczysz, i o których lubisz dyskutować z uczniami (a może nawet o tych, które lubisz trochę mniej).

  Moją specjalizacją jest przygotowanie do bieżących sprawdzianów i kartkówek, ponieważ materiału nie jest tak dużo i mogę okrasić teorię przykładami z życia codziennego. Lubię pokazywać, jak związki chemiczne wyglądają w praktyce, jakie mają zastosowanie i jak należy się z nimi obchodzić. Ogólnie rzecz biorąc, lubię rozmawiać z uczniami na prawie każdy temat a moją największa klątwą są osoby które chodzą na korepetycje z przymusu i bez żadnego pomyślunku - jeśli, drogi Uczniu, nie chcesz poznać materiału który niekoniecznie Cię interesuje, poświęć mu chociaż tyle uwagi, żeby nie interesować się nim w sierpniu!

• Czy miałaś jakieś wzory do naśladowania, np. nauczyciel, który Cię zainspirował?

  Oczywiście! Jak wspominałam wcześniej, w szkole podstawowej trafiłam na fantastycznego nauczyciela, pana Wojciecha. Mogę z ręką na sercu powiedzieć, że był to prawdziwy człowiek renesansu, który wkładał w nauczanie stada baranków jakim byli uczniowie tej szkoły wiele pasji i serca. Udało mu się nawet zorganizować zajęcia dodatkowe, na których przeprowadzaliśmy różne eksperymenty chemiczne i fizyczne. Był to wyjątkowy człowiek, który utwierdził mnie w przekonaniu, że moje zainteresowanie, przeczucie, miało rację i chemia to coś, czym chcę się zajmować w najbliższej przyszłości.

• Jak myślisz, jakie cechy są wymagane, aby być dobrym nauczycielem?

  Przede wszystkim cierpliwość. Im większa grupa uczniów tym więcej jej trzeba, dlatego podziwiam wszystkich który z powołania postanowili uczyć w szkole.
  Po drugie zainteresowanie przedmiotem samym w sobie, nie tylko pieniędzmi. W innym wypadku lekcje zrobią się po prostu nudne.

• Może jakaś anegdota związana z Twoim przedmiotem nauczania lub czasie spędzonym w szkole?

  Zgłosiłam się na konkurs chemiczny z Torunia (5h jazdy pociągiem od mojej miejscowości) ponieważ moja rodzina chciała go zwiedzić. W Toruniu odbywał się tylko finał.
  Pozwiedzałyśmy Toruń, ale przez zmęczenie zadania nie poszły mi zbyt dobrze.

• Jakie trudności, wyzwania napotkałaś lub nadal napotykasz w swoim zawodzie/przedmiocie nauczania?

  Uczniów i rodziców którzy nie mają żadnego pomyślunku w tym co robią. Na początku kariery korepetytorki zdarzyło mi się nawet, że uczeń nie zapłacił za trzy lekcje pod rząd, tłumacząc się awarią konta bankowego. Od tamtej pory umawiam następną lekcję dopiero po zapłacie za poprzednią. Innym razem osoby zapewniały, że prześlą wiadomość z podstawowymi informacjami na podstawie których chciałam przygotować lekcję i, cóż, nie przysłały. Spadła przez to jakość zajęć, bo nie wiedziałam jaki temat uczeń przerabia i musiałam wymyślać zadania na bieżąco.

• Czy masz szczególną pasję? Czy może jest to nauczanie w ogóle, element przedmiotu lub coś zupełnie innego?

  Hobbystycznie piszę powieść fantasy. Gdy ludzie dziwią się, słysząc takie połączenie odpowiadam, że w życiu trzeba zachować jakiś balans, a fantastyka i nauki ścisłe taki tworzą. W ostatnim roku zaczęłam też gotować.
  Mam w swoim domu sporą kolekcję książek, w tym chemicznych, w których jestem w stanie znaleźć materiały na każdą okazję.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Ha, trudne pytanie. Jeśli miałabym wskazać jedną rzecz która mnie wyróżnia to zaangażowanie - nie udzielam korepetycji dla pieniędzy, tylko dla swojej własnej przyjemności. Myślę, że niewiele osób mogłoby powiedzieć to samo. Poza tym sposób w jaki zdobyłam kwalifikacje, czyli starty w konkursach (ze sporymi sukcesami).