Matematyka bez stresu. Matura i bieżący materiał w końcu staną się proste!

Wywiad z nauczycielem Mateusz 📝

• Od kiedy interesujesz się wybranym kierunkiem i prywatnym nauczaniem?

  Matematyką pasjonuję się od dawna, a prywatnym nauczaniem zajmuję się od kilku lat. Zawsze sprawiało mi satysfakcję tłumaczenie zawiłych zagadnień w prosty sposób, co naturalnie przerodziło się w pracę korepetytora.

• Opowiedz nam więcej o tematach, których uczysz, i o których lubisz dyskutować z uczniami (a może nawet o tych, które lubisz trochę mniej).

  Bardzo lubię wprowadzać uczniów w bardziej abstrakcyjną stronę matematyki, np. przy pracy ze zmiennymi, ciągach liczbowych czy operowaniu na abstrakcyjnych obiektach w geometrii analitycznej. Lubię pokazywać uczniom, że symbol x czy y to nie przeszkoda, ale narzędzie do rozwiązywania problemów. Mniej lubię schematyczne liczenie bez głębszego celu. Zależy mi na tym, by lekcje rozwijały logiczne myślenie.

• Czy miałeś jakieś wzory do naśladowania, np. nauczyciel, który Cię zainspirował?

  Nie był moim nauczycielem w szkole, ale ogromną inspiracją jest dla mnie Richard Feynman. Uwielbiam jego podejście do nauki. Uważał, że jeśli nie potrafisz wytłumaczyć czegoś w prosty sposób, to po prostu sam tego dobrze nie rozumiesz. Zawsze staram się trzymać tej zasady na lekcjach i tłumaczyć matematykę tak, żeby była po prostu zrozumiała.

• Jak myślisz, jakie cechy są wymagane, aby być dobrym nauczycielem?

  Myślę, że przede wszystkim cierpliwość i chęć pomocy, bo każdy uczeń zaczyna z innego poziomu i ma inne tempo pracy. Dobry nauczyciel nie ocenia i nie narzuca jednego schematu, tylko potrafi zmienić sposób tłumaczenia tak, żeby uczeń naprawdę zrozumiał materiał.Ważne jest też stworzenie takiej atmosfery, w której uczeń po prostu nie boi się zadać pytania, gdy czegoś nie rozumie.

• Może jakaś anegdota związana z Twoim przedmiotem nauczania lub czasie spędzonym w szkole?

  Będę szczery, nie mam żadnej gotowej anegdoty. Zamiast zabawnych historii wolę stawiać na konkretne efekty i bezstresową atmosferę na lekcjach, w której trudne tematy przestają być dla uczniów straszne.

• Jakie trudności, wyzwania napotkałeś lub nadal napotykasz w swoim zawodzie/przedmiocie nauczania?

  Największym wyzwaniem jest chyba przełamywanie lęku przed robieniem błędów i walka z przekonaniem, że „nie ma się talentu do matematyki”. Wielu uczniów boi się próbować, bo wolą nie napisać nic, niż napisać źle. Najwięcej pracy wymaga odbudowanie ich wiary w siebie, pokazanie, że błąd na lekcji to normalny krok w nauce, a nie porażka, i że brak wyników to nie brak zdolności, tylko kwestia złego sposobu tłumaczenia w przeszłości. Kiedy znika ten opór później jest już z górki.

• Czy masz szczególną pasję? Czy może jest to nauczanie w ogóle, element przedmiotu lub coś zupełnie innego?

  Moją główną pasją jest po prostu sama matematyka i jej logika. Uwielbiam te momenty, kiedy widzisz, jak pozornie różne działy nagle łączą się w jedną spójną całość. Najbardziej chyba podoba mi się to, że nie ma tu miejsca na przypadek, wszystko da się logicznie uzasadnić. Przenoszenie tej pasji na lekcje i pokazywanie uczniom, że to nie jest zbiór wzorów do wykucia na pamięć, tylko przemyślana układanka, daje mi po prostu ogromną frajdę.

• Co sprawia, że jesteś Super Nauczycielem?

  Myślę, że przede wszystkim umiejętność stworzenia bezstresowej atmosfery i tłumaczenia trudnych rzeczy na prosty, ludzki język. Mam w sobie dużo cierpliwości, nie narzucam sztywnych schematów i potrafię dopasować się do tempa ucznia, tłumacząc wybrane zagadnienie do skutku na różne sposoby. Potrafię „odczarować” matematykę u osób, które straciły do niej wiarę. Zależy mi po prostu na tym, żeby uczeń zaczął sam sprawnie myśleć i poczuł, że naprawdę daje radę.